1023 
waardoor het concentratiediagraratype bepaald is. Wil men een 
bepaald voorbeeld, dan kan men o.a. nemen : 
2E-^F + ?,G = AB~yC + D 
F + 9G + yl = 25+2(7+7i; 
waarin de coëfficiënten aan (14), (15) en (16) voldoen. 
Wij nemen nu een stelsel met 5 komponenten, in welks invariant 
punt de phasen P, Q, R, S, T, ü en V optreden ; voor het P,T- 
diagramtype nemen wij fig. ld. Neemt men {R) en (U) als grond- 
knrven, dan zijn de reactievergelijkingen : 
uU F sSp qQ=pP -\-tT pvV 
s' S q' Q P r' P p t' T P V V. 
De reactiecoëfficienten moeten voldoen aan : 
M + 5 + q=p -f t + « 
en 
s' P q P r' = p' + t' + v’ 
p t s q V 
waardoor het concentratiediagramtype bepaald is. Als een bepaald 
voorbeeld kan men o.a. nemen : 
3i7+5.S + Q = 4P+3T+2F 
7^+2C>+3it; = 2P+3T+7F. 
Dit zijn nl. de reactievergelijkingen (15) en (18), die in mededee- 
ling IV gebruikt zijn om fig. 1 d [in verhandeling IV door (20) en 
(21) symbolisch voorgesteld] af te leiden. 
Als derde voorbeeld nemen wij een stelsel met 5 komponenten, 
in welks invariant punt de phasen A, B, C, D, E, F qw 6^ optreden; 
voor het P,T’-diagranitype nemen wij fig. ‘Ig. Wij nemen (A) en 
{E) als grondkurven, zoodat de reactievergelijkingen zijn : 
eEpfFpqG = bBPcCpdD. 
f' F p g' G p d A p b' B P c' C = d' B. 
De reactiecoëfficienten moeten voldoen aan : 
.P f P 9 — b p c p d 
ï>~ 
f'Pd'P^'P^'P^^' — d' 
7<-<l ' 
f 9 d 
waardoor het concentratiediagramtype bepaald is. 
Als een bepaald voorbeeld kan men o.a. nemen : 
2Ep^Fp2G=Bp2CpiD 
^ F p % G P 2, A p 1 B p 2 C = 20 I) . 
De lezer kan deze beschouwingen ook gemakkelijk op de andere 
P, P-diagramtypen toepassen. 
Leiden, Anorg. Chem. Lab. 
{Wordt vervolgd). 
