1001 
den lichaams weerstand en een vermeerdering van den stroom. Deze 
laatste wordt op den voet gevolgd door een vermeerdering der 
polarisatie, zonder dat het mogelijk is, uit te maken of de inwendige 
of uitwendige polarisatie vermeerderd is. Ten slotte verdwijnt de 
vasomotorische innervatiegolf, de vaten worden enger, een deel van 
het afgescheiden zweet verdampt of wordt geresorbeerd, zoodat de 
stroornsterkte daalt en tevens een vermindering der polarisatie op- 
treedt. Dit laatste sluit den cyclus. 
Scheikunde. — De Heer Ernst Cohen doet een mededeeling over : 
„De Meiastahiliteit der Elementen en Verbindingen als gevolg 
van Enantiotropie of Monotropie en haar Beteehenis voor 
Chemie, Physika en Techniek'^ II. 
1. In mijne eerste mededeeling onder bovenstaanden dteD) werd 
o.a. uit de waargenomen verschijnsels het volgende besluit ge- 
trokken : 
De chemische verbindingen zijn, evenals de elementen, tengevolge 
van het algemeen voorkomend verschijnsel der polymorphie, meta- 
stabiele systemen. 
2. Een interessant voorbeeld, ook om zijn geologisch belang, levert, 
gelijk het volgende moge doen zien, het kalcium-karbonaat. 
In de eerste plaats worde hier in herinnering gebracht, dat CaCOg 
in drie®) modifikaties kan voorkomen, van welke twee nl. kalkspaath 
en aragoniet, ook als natuurprodukten bekend zijn. 
In volgorde van afnemende stabiliteit (bij gewone temperatuur) 
zijn dit: aragoniet, vateriet en kalciet (kalkspaath). Deze modifikaties 
zijn monotroop^). 
Terwijl kalciet in rhomboëders van het hexagonale systeem kristal- 
liseert (dichtheid 2.7), onderscheidt vateriet zich daarvan door zwakke 
dubbele breking, terwijl het optisch tweeassig is (dichtheid 2.6). 
Aragoniet is rhombisch en heeft een dichtheid van 2.9. De betrek- 
kingen tusschen de oplosbaarheid dier modifikaties bij dezelfde tempe- 
ratuur is die, welke men a priori op grond der bovengenoemde 
volgorde in de stabiliteit mag wachten “). 
b Deze Verslagen 24, 886 (1915). 
b Over een (dubieusen) vierden vorm, Lubliniet, zie R. Lang, Neues Jahrb. für 
Mineralogie 38, 121 (1914); O. Mügge, Zentralblatt für Mineralogie, Geologie und 
Palaontologie 1914, 673. 
8) H. Vaïer, Zeitschr. f. Kristallographie 21, 433 (1893). Deze vorm is tot 
dusverre niet als mineraal bekend. 
b H. W. Foote, Zeitschr. f. physik. Chemie 33, 740 (1900). 
