1068 
algemeeiien grondvorm vertoont dan bet blijvende vimaginale), en daar 
door grootere of kleinere wijzigingen in verandert. Bij die vlinder- 
faniilies, die ook om andere redenen voor de oorspronkelijkste 
worden gehouden, gelijkt dit definitieve aderstelsel het meest op het 
provisioneele der jeugdige vleugelbeginselen in het popstadium, en 
evenzeer op dat van met de vlinders nader verwante insecten- 
groepen, zooals de Trichoptera. 
De derde conclusie heeft betrekking op het feit, dat in de meeste 
imaginale patronen de bovenkant der vleugels anders geteekend is 
dan de onderkant, en de voorvleugel anders dan de achtervleugel 
(vooral wat hun beider bovenzijde betreft). 
Zij beweert tiaar aanleiding daarvan, dat gelijkheid van vóór- en 
aclitervleugel, van boven- en onderkant, een teeken van oorspron- 
kelijkheid kan zijn, en beroept zich op de feiten, dat bij de primaire 
patronen binnen de pophuid de bovengenoemde overeenkomsten 
bestaan, en dat in verscliillende families een grooter of kleiner 
aantal imaginale vormen voorkomt, waarbij vóór- en achtervleugel, 
boven- en onderzijde in kleur en teekening met elkaar overeen- 
stemmen, terwijl het mogelijk blijkt de teekeningen der verwante 
vormen daaruit af te leiden. Wanneer deze gevolgtrekkingen terecht 
uit de waargenomen feiten zijn gemaakt, dan is er gegronde reden 
le onderstellen, dat zij door het onderzoek der meest primitief gebouwde 
vlinderfamilies bevestigd zullen worden. Zulke families zijn Microp- 
teiygidae, Hepialidae, Castniïdae. Van deze werd de tweede door mij 
onderzocht, voor zoover het imaginale of definitieve klenrenpatroon 
aangaat. 
De Hepialiden vormen een kleine, scherp omschreven familie 
van nachtvlinders, die zich door allerlei kenmerken als een zeer 
oorspronkelijke groep van Lepidoptera karakteriseeren, welke nader 
staat tot de Frichoptera dan het meerendeel der overige vlinders. 
De familie wordt verdeeld in een aantal geslachten, waarvan de 
meeste goed onderscheiden zijn door den habitus der tot hen ge- 
rekende soorten, al is het ook moeilijk of somtijds onmogelijk het 
verschil tusschen die geslachten aan te geven door standvastige 
scherp omschreven kenmerken, die gemakkelijk onder woorden te 
brengen zouden zijn. 
Sommige genera bevatten slechts een enkele, of eenige weinige 
soorten, maar andere zijn tamelijk rijk daaraan, en van deze kan 
men beweren, dat die soorten sterk met elkaar overeenkomen, en 
dat ook bij hen weer de soortonderscheiding meer berust op het 
algemeene habitusbeeld dan op enkele duidelijke standxastige ver- 
schillen. 
