1078 
wezig was; het was namelijk aan hen, die het voorrecht hadden 
met ScHOUTE in nanwere aanraking te komen, niet onbekend, dat 
hij zelf veel waarde hechtte aan dezen arbeid ; meermalen had hij 
uiting gegeven aan de hoop, die hij koesterde, dat hij hem ten einde 
mocht brengen. 
Bij het jiazien der papieren door de naastbestaanden bleek dan 
ook, dat er een tamelijk volledig nitgewerkt handschrift was. Wel- 
iswaar was het in potlood zeer klein en gedrongen geschreven ; 
maar ook hierbij openbaarde zich de helderheid \’an geest en de 
nauwkeurigheid \'an den overledene. Niet slechts kon het bestaande 
als grondslag voor dit laatste deel dienen, maar zelfs waren de uit- 
komsten voor een zeer groot deel aanwezig, zoodat, al moesten 
anderen het ook ordenen, toch kan worden getuigd, dat het Schoüte’s 
wei'k is, dat in het licht komt. 
Een paar opmerkingen omtrent den bouw van het geheele werk 
en van het laatste gedeelle in het bijzonder mogen hier plaats vinden. 
In het jaar 1910 werd in de Verhandelingen der Akademie een 
verhandeling opgenomen van Mrs. A. Boole Stott : ,,Geometrical 
deduction of semiregular from regular poljAopes and spacefdlings”, 
waarover door Schoute en mij een gunsrig rapport was nitgebracht. 
Deze verhandeling bevat een methode, waardoor lichamen van half- 
regelmatigen vorm kunnen worden afgeleid uit regelmatige lichamen; 
een methode, die op ruimten van alle afmetingen kan worden toe- 
gepast. De behandeling was meetkundig : Schoute besloot er de 
analytische aanvulling van te gexen. Hoe eenvoudig dit ook mocht 
schijnen, bij de uitvoering bleek het een zeer omvangrijk werk te 
zijn, een werk, waarbij vele stellingen op haar nauwkeurigheid in 
ruimten van meer dan drie afmetingen getoetst moesten worden. Om 
dit nader te doen inzien, worde de onderverdeeling van het eerste 
gedeelte (Polytopen afgeleid uit den simplex) medegedeeld. 
a. Symbolen dei- coördinaten; h. Karakteristieke getallen; c. Uit- 
zettingsgetal en afknottingsgetallen en breuken ; d. üitzettings- en 
samentrekkingssymbolen ; e. Netten van polytopen;/'. Polariteit; g. 
symmetrie-beschouwingen over de theorie der groepen, regelmatig- 
heid. Voor viei‘ grondvormen van polytopen wordt deze indeeiing 
door Schoute gehandhaafd en vooral bij de beschouwingen van 
meer dan drie afmetingen moest hij groote bezwaren overwinnen. 
Bij de bewerking der vijfde afdeeling bleken de bezwaren vooral 
niet minder. Zij bevat het onderzoek der polyeders afgeleid uit 
ikosaeder en dodekaeder en de in de ruimte van vier afmetingen 
liggende afgeleide vormen uit , Cj^o- Schoute kwam reeds 
spoedig tot het besluit, dat algemeene stellingen, zooals in de vooi'- 
