J080 
Palaeontologie. — De Heer Molengraaf!’ biedt eene mededeeling 
aan van den Heer Dr. W. C. Klein : „Een oennoedelijk 
Devoniscke Trilobietenfauna in Nederlandse] l- I ndië nab ij Kaloeë 
{afd. Tnmiang, Z.-ü. Atjeh.)” 
(Mede aangeboden door den Heer Martin). 
In het zuidoostelijk deel van Atjeh (afd. Taniiang, hoofdplaats 
Kwala-Sinipang ten zuiden van Langsar) werd in April 1915 door 
schrijver dezes op eenige uren afstand ten Westen van het militaire 
bivak Kaloeë aan de Simpang-Kiri-rivier, bij het onderzoeken van 
kalksteenbergen aldaar, een devonische fauna, o.m. met trilobieten, 
brachiopoden, koralen en crinoiden aangetrotfen. 
Bij het onderzoek ter plaatse, dat zich nog niet tot de wijdere 
omgeving uitstrekte, werd bet volgende geconstateerd. 
Bij het volgen van de Aloer (riviertje) Kaloeë, die even boven Kaloeë 
in den westoever der Simpang-Kiri-rivier uitmondt, ontmoet men 
na ± IV 2 '"i’" loopen een linker (westelijken) zijtak, de Aloer Boenji, 
welks monding zich door kalkterrassen (travertien) kenmerkt. Onge- 
veer 100 M. voorbij dezen tak is op denzelfden westoever een weinig 
beloopen voetpad, dat in aainankelijk zuidwestelijke, maar later in 
hoofdzaak westelijke richting na V 2 gaans na een flinke stijging 
door kalkrotsen gaat, die mij schenen te behooren tot de in dit gebied 
zeer verspreide jongei-e vermoedelijk oudtertiaire kalken. Deze ziet 
men o. a. zeer goed in het Simpang-Kiri-dal, als men per sampan 
(bootje) opvaart van Kaloeë naar de monding der Serba-rivier. 
De bovengenoemde kalksteenen, welke ik even aansloeg, schenen 
mij tot geen bijzonder tjpe te behooren. Daarna gaat de weg in 
noordelijke richting dalen en bij het doorslaan van een der weinige 
steenen, die de helling bedekten, vond ik het pjgidium van een 
trilobiet. Bij verder zoeken kwam toen een geheele fauna uit de ver- 
spreid liggende blokken te voorschijn, welke oogenschijnlijk uit 
kleiïgen roodbruinen poreuzen fijn korreligen zandsteen bestonden. 
Ten Oosten van het noordwaarts dalende pad ligt een klein dal, 
dat naar het Noordoosten daalt. Bij het onderzoek van den west- 
oever kon ik de volgende lagenserie vaststellen tusschen het beekje 
en het hoogste punt in het pad, wmar dit de kalki'otsen passeerde: 
Roodachtig grijze niergelhdken, afwisselend met grijze zachte schalies 
somtijds met fossielen; somtijds hardere schalies; totaal + 50 M. 
dikte, ligging vrij vlak ; bovenaan waren in een N.Z. gerichten 
wand van 6 M. hoogte deze mergels goed ontbloot, in a Yg M. 
