1081 
dikke banken met loodrecht daarop staande diaklazen, waarin een 
helling 20 a 30° N.N.W. (richting N. 80 O.) te zien was. De dikke 
banken verweeren tot rondkantige lagen, locaal treedt fijnere gelaagd- 
heid op. Dit eerste onderzoek leverde mij geen fossielen uit dit 
gesteente. De bovenkant der vrij harde mergels vormt een klein 
platform en daarboven begint de genoemde kalksteen. 
Deze kalksteen levert het volgende profiel, van beneden naar boven 
verder gaande bewesten het platform ; 
+ 40 M. grijze of witte dolomitische kalksteen, soms snikerkorrelig, 
meest zeer fijnkorrelig, soms iets gelaagd, met een zeer ruw, scherp- 
kantig oppervlak van breccieus uiterlijk, somtijds met op ripplemarks 
gelijkende ribbelingen op de diaklazen (de gewone kalksteenbabitns 
dus). De onderste 20 M. zijn fijn, grijs, met witte, \ aagbegrensde 
calcietgangen, de bovenste 20 M. dolomitisch, meer wit, soms iets 
suikerachtig, ,,zellig” van structuur. Op de helling naast dezen 
kalksteen ligt het gesteente met de trilobieten. Hierboven, langs 
het pad stijgende, volgen 2 meters fijnkorreligen kalksteen, grijswit, 
fijn witgestreept, dan 2 M. meer grijze kalk, dan weder ± 10 M. 
grijswitte fijn gestreepte kalk, dan ± 15 M. ongelaagde kalk met 
ruw oppervlak (als beneden). 
Boven het hoogste punt in het pad, waar de helling 20° Z.ZO. is 
(zelfde richting) volgen nog, als men in W.ZW. richting klimt ± 
15 M. fijnkorrelige donkergrijzen kalksteen, die echter na 5 M. stijgen 
afwisselt met het trïlohieten- gesteente, hoewel zulks zonder graafwerk 
niet duidelijk te constateeren valt. De bovenste bank is grijswit 
dolomitisch, minstens 4 M. dik, daaronder liggen o.m. ook dunne 
banken roodachtige crinoidenkalk. De trochieten zijn geheel kristallijn 
geworden. 
Boven den bovensten kalksteen werd schalie gevonden van grijze 
kleur en deze schijnt tot aan den top van dezen berg, nog 25 M. 
hooger, de overhand te hebben. De trilobieten- en brachiopoden- 
laag ontbreekt boven den kalksteen geheel en al, naar het schijnt. 
Indien wij het voetpad vervolgen van af deze kalksteenen, komen wij een goed 
uur later in de groote Aloer Karangpoetih (?), wier gelieele bedding gevuld is met 
gruis en rolsteenen van vuilwitte tot melkwitte suikerkorrelige en fijnkorrelige 
dolomieten, de laatste op gangkwartsen gelijkend. 
Na een langen marsch door deze rivier gaat een oud voetpad op den rechter- 
oever opwaarts naar een noordelijken voortop van den Gg. Karang poetih in zui- 
delijke richting. Men stijgt zeker 100 M. langs een kalksteenwand, welke vlakgelaagd 
schijnt en (in de hoogste zone althans) veel grijze of grijszwarte sterk gebarsten 
en uitgeweerde, soms 1 a 2 dM. groote, knodsvormige vuursteenen bevat. In het 
geheele profiel komt de vuursteen overigens voor. Het gesteente vormt overal 
scherpe kanten onder den invloed der verweering. 
70 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIV. A^*. 1915/16. 
