1083 
Mede met vriendelijke hulp van den militairen commandant te 
Kaloeë, Kapitein Van Ghekl Gildemeestek, heb ik een honderdtal 
fossielen verzameld. Een speciaal met dit doel ondernomen tocht zal 
veel meer opleveren ; mij stond slechts één dag ter beschikking. De 
genoemde officier is bereid aan geologen, die de plaats willen be- 
zoeken, een gids mede te geven. Mogelijk verdient het voorkomen 
ook de aandacht van de voorgenomen palaeontologische expeditie 
naar Nederlandsch-Indië. 
Trilohieten-faima’s buiten Nederlandsch-Indië. Voor liet zoeken 
van vergelijkingen moeten wij het oog buiten Indië richten. De car- 
bonische fauna van den kalk der Padangsche bovenlanden, door 
Verbeek ontdekt^) en door F. von Roemer^) beschreven, is van 
jongeren datum en heeft, voorzoover ik het thans overzie, met deze 
bijna geen soorten gemeen. Overigens werden uit Indië slechts 
jongere fauna’s bekend van permischen of jongeren datum en de 
gevondene is waarscliijnlijk de oudste, welke wij thans in Indië 
kennen. 
Uit Eng elsch- Indië en Australië kennen wij echter ook devonische 
en eveneens silurische fauna’s met trilobieten. In N. O. Burma, in 
de noordelijke Shan staten, vonden Noetling en La Touche silu- 
rische en devonische lagen ten O. van Mandalay ; de fauna werd 
uitvoerig beschreven door Cowper Reed ^). Deze stamt uit een 
koraalrif, het Padaiikpin reef, gelegen te midden van een groot 
massief van ,,lower plateau limestone”, dat grootendeels gedolomiti- 
seerd is en verder totaal geen versteeningen bevat, behalve een 
kleine fauna van onzekere stratigraphische positie, in de Wet win 
Shales. De Padankpin fauna is midden-devonisch. Calceola Sandalina 
is er zeer talrijk. Deze kalksteenen strekken zich, zooals Dr. Noet- 
LiNG mij nog voor kort schreef, uit van 26° tot 14° noorderbreedte. 
De door mij opgesomde elementen der Kaloeë- fauna komen niet 
voor in het Engelsch-Indische devoon, dat slechts enkele trilobieten 
opleverde, met welke ik deze niet kan inden tificeeren. Melo- 
crinus is echter volgens Zittel’s en Nioholson en Lyddekker’s 
b R. D. M. Verbeek, Topografische en Geologische Beschrijving van een gedeelte 
van Sumatra’s Oostkust; Batavia, Landsdrukkerij, 1883. Zie blz. 247. 
2) F. VON Roemer, Ueber eine Kohlenkalkfauna der Westkilste von Sumatra, 
Palaeontographica, Bd. XXVII, 1880; overgedrukt in Jb. van het Mijnwezen in 
N.0. Indië 1881, deel I, blz. 289—305. 
3) T. H. D. La Touche, Geology of the Northern Shan States, Memoirs of the 
Geol Survey of India, Vol. XXXIX. part 2, 1913, Galculta, zie blz. 182. 
0 T. R. Cowper Reed, The Devonian Faunas of the Northern Shan States : 
Palaeontologia Indica, New Series, Vol. II, Memoir N*J. 5, 1908. 
70 ^- 
