1086 
In den regel worden de desma’s beschouwd als karakteristiek 
voor Lithistida. Schmidt vond echter dergelijke spicula in zekere 
sponzen tot een andere groep belioorend. De vraag is in hoeverre 
de daar gevonden kiezellichaampjes werkelijk ook desma’s mogen 
worden genoemd. 
In 1862 beschreef Oscar Schmidt twee „nieuwe species” van 
Suherites, die hij S. cramhe en S. fruticosus noemde. Ik heb des- 
tijds (1880) aangetoond V. dat deze sponzen zeker niet ioi Suherites 
belmoren en 2“. dat de beide „soorten” aan elkaar gelijk zijn. Ik 
meende toen, dat een nieuwe genns-naam noodig was en stelde 
daarom voor: Cramhe. Wegens het voorkomen van isochelae, welke 
ik had gevonden in Schmidt’s typen van beide soorten, plaatste ik 
het genus Cramhe onder de Desmacidinae. 
Hiermede onbekend, ontdekte Lendenpeld (1894 y) nog eens dat de 
beide „soorten” specifiek gelijk waren en stelde als genns-naam 
"retranthella, voor. Het is duidelijk, dat dit dus een synonym van 
Cramhe is, en derhalve moet vervallen, Terwijl ik meende, dat 
de bewuste Sponzen tot de Desmacidinae behoorden, rangschikte 
Lendenpeld hen onder de Lithistida. Alle spongiologen zijn het er 
over eens, dat deze beide groepen vèr van elkander staan. Hoe 
moet dan die zonderlinge tegenspraak verklaard worden ? Eenvoudig 
hierdoor, dat in Schmidt’s Spons behalve stjli, welke de groote 
massa der spicula vormen en inderdaad hoofdzakelijk het skelet 
opbouwen, nog twee andere soorten van spicula worden aange- 
troffen n.1. isochelae en onregelmatige lichaampjes, die veel gelijkenis 
vertoonen met desnia’s. De eerste zijn kenmerkend voor Desma- 
cidinae, de laatste voor Lithistida. Lendenpeld zegt (1894 y. p. 50) ; 
,,Microsclere habe ich nicht finden können. Wohl beobachtete ich 
zweimal ein Chel. Aber es scheint mehr als fraglich ob diese Chele 
nicht von aussen her zufallig hineingerathen sind”. Voor Lendenpeld 
waren dus de desma’s van primair belang en, aangezien hij die 
met de desma’s der Lithistida identificeerde, stelde hij Tetranthella 
voor als tot die groep behoorende. Mijn indruk was daarentegen, 
dat de chelae wel degelijk tot de Spons behoorden en dat aan de 
onregelmatige lichaampjes niet al te veel gewicht moest worden 
gehecht. Tot dit besluit kwam later ook Thiele (1899 a). Het trof 
hem, dat die spicula waren inderdaad zeer onregelmatig en uiterst 
Ij Het komt mij overtollig voor hier verdere vragen van nomenclatuur te 
bespreken. Men kan daarover het noodige vinden in de stukken van Topsent en 
van Thiele. Vooral hierom kan dit achterwege blijven, omdat ik in de volgende 
bladzijden hoop aan te toonen, dat beide namen, Crambe zoowel als Tetranthella 
kunnen vervallen. 
