1102 
Wij nemen hierin . . .üp positief en . . . a„+2 negatief; wat 
de teekens van Pi . . . betreft, nemen wij pj . . . positief en 
Pf^_j_i . . . p,,-)_o negatief; hierin kan ([ veranderen van 1 tot 
Nemen wij eens </ = /i 4- 2 ; dit beteekent dat alle waarden in 
(13) positief zijn. Daar ap ... cipj^^ negatief zijn, vervangen wij 
deze door — ap-\-i, — enz. (11) en (12) gaan nu over in; 
tti 4- + . . • + ap = • • • + «n+2 • • • • (14) 
en 
Pj öj 4- P 2 -t ... -f (JLp ttp = p^,-[-i a^-pi f . . . + 0)1+2 • (15) 
Het 1^‘''‘ lid van (15) is kleiner dan pj («j + n.3 + . . . + +,) en 
grooter dan p^, ((+ + «^ + • • • + i wij kannen hiervoor dus schrijven: 
« («1 -|- «2 + • • • + waarin j> « O f+- 
Voor het 2® lid van (15) schrijven wij : 
(i {cipjpi + . . . + a„-p.2) waarin p;,+i > (1 > Pn+2- 
(15) gaat dus over in ; 
« (öj V «2 ■ 1 ■ • • • f +') ~ (++1 + • • • + «)/+2) ■ • • (16) 
waarin a )> /?. 
Daar noch n, noch /i, nocli de reactiecoëfficienten nul mogen zijn, 
kan men aan (11) en (12) dus niet voldoen. 
Geeft men aan q eene andere waarde, dan komt men tot het- 
zelfde besluit. Hieruit volgt dus dat het optreden van twee groepen 
niet niogelijk is. Daar men verder gemakkelijk kan aantoonen dat 
er wel drie en meer groepen kunnen optreden, mogen wij dus 
besluiten : 
,,elke rij bestaat uit drie of meer groepen”. 
Wij nemen nu in (1) voor . . . de rij 
(17) 
Deze rij bestaat uit vier positieve groepen, die door A, B, C en D 
en uit drie negatieve, die door R, S en T aangegeven zijn; ter 
wille der duidelijkheid zijn deze groepen door vertikale lijnen \’an 
elkaar gescheiden. Van links naar rechts gaande nummeren wij in 
elke groep de korven -. 1, 2, . . . , dus . . . , . . . 
Leidt men nu uit (1) en (2) met behulp van (4) de n 2 reactie- 
vergelijkingen af, dan vindt men de rijen; 
+ 
0 + +...|_... 
+ . . . 
— . . . 
+ ... 
— . . . 
-0 + ...I-... 
+ ... 
— . . . 
+ ... 
— . . . 
0... — ... 
+ ... 
- . . . 
+ . . . 
— . . . 
en ten slotte : 
