1111 
lh>- 
Ih ^n+2 lip 
Hieruit blijkt dus dat wij de reactievergelijkingen moeten schrijven : 
-b . . + li.a^F^ -f fi„_|_2aH+2i^n+2 + 
lipa^A 
Is ar 
'ip-\F p—\ -{- 
negatief, 
+ diF j + a„_|_2i'k+2 + • • • + a^Fp 
0 (50^/) 
. (50/') 
dan geven wij alle pliasen het tegengestelde 
teeken. Let men op de teekens der phasen in (50«) en (50^') dan 
blijkt dat beide vergelijkingen dezelfde groepen bevatten, zoodat 
beide dezelfde teekenrij hebben. 
Uit onze beschouwingen blijkt dat bij elk concentratiediagramtype 
een P,7-diagramtype behoort en omgekeerd en dat elke teekenrij 
een beeld van beide diagrammen is. Tusschen beide diagrammen 
moet dus eene zekere betrekking bestaan ; wij zullen aantonnen -. 
een P, J'-diagraintype kan beschouwd worden als een schematisch 
reactiediagramtype van het bijbehoorende concentratiediagramtype; 
en omgekeerd: een concentratiediagramtype kan beschouwd worden 
als eene schematische voorstelling van het bijbehoorende P,7-diagTam- 
type. 
Nemen wij b.v. het P, 7-diagramtype van fig. 2(11). Hieruit blijkt 
dat de kurven (1) en (2) aan de eene, en de kurven (3) en (4) aan 
de andere zijde van kurve (5) liggen. 
Wij kunnen dit uitdrukken door 
(1)(2) |(5)i (3)(4) (51) 
Deze betrekking (51) drukt echter ook uit, dat in het monovariante 
evenwicht (5) = 1 -|-2-f-3 + 4 eene reactie van den vorm ; 
1 +2^3 + 1 . (52) 
optreedt. Deze reactie drukt uit dat een komplex der phasen 1 en 
2 zich kan omzetten in een komplex der phasen 3 en 4, en om- 
gekeerd ; het quantitatieve verloop dezer reactie komt in (52) echter 
niet tot uitdrukking. Dit quantitatieve verloop kunnen wij wel uit 
het concentratiediagram [fig. 1 (11)] afleiden ; het is hierin immers 
bepaald door de verhouding der stukken, waarin de diagonalen 12 
en 34 elkaar verdeelen. Daar 52 het verloop der reactie alleen 
schematisch voorstelt, zullen wij 52 daarom eene schematische reactie 
noemen. 
Het is nu duidelijk op welke wijze men een P, P-diagram nu als 
een schematisch i’eactiediagram kan beschouwen. Wij veranderen 
daartoe eerst de beteekenis der kurven; in het P, P-diagram stelt 
eene kurve b.v. kurve (Pj de temperaturen en drukken voor, waarbij 
het monovariante evenwicht (P,) — . P„-i -2 kan optreden ; 
