1112 
wij nemen thans aan dat deze kurve (Fj niet anders voorstelt dan 
de phase F^. [In tig. 2 (II) stelt kurve (1) dus de phase 1, kurve 2 
dus de phase 2, enz. voor]. Het diagram is nu geen 7^, 7'-diagram 
meer; het is ook geen concentratiediagram, want, ofschoon wij er 
de n -|- 2 phasen in voorstellen, komen hunne samenstellingen niet 
tot uitdrukking. Het is alleen een schematisch reactiediagram. 
Uit het voorgaande volgt nu: elke phase verdeelt de andere in 
twee groepen ; elk dezer groepen stelt een komplex van phasen 
voor en wel zoo, dat beide komplexen zich in elkaar kunnen om- 
zetten. In de reactievergelijking staan de phasen van het eene 
komplex aan de eene en die van het andere komplex aan de andere 
zijde van het reactieteeken. 
Passen wij deze beschouwingen toe op fig. 2 (II), die wij nu als 
schematisch reactiediagram beschouwen. Uit de ligging dei- phasen 
ten opzichte van elkaar volgen de reacties : 
2 + 3^4 + 5 l'-f5^3 + 4 l + 2^4 + 5 
lH-5;±2 + 3 l + 2^3 + 4 
Wij vinden dus dezelfde reacties als uit het concentratiediagram 
[fig. 1(11)]; het verschil is alleen dat zij uit tig. 2 schematisch, uit 
fig. 1 quantitatief afgeleid kunnen worden. 
Bescbouwt men ook de andere P,F-diagramnien van binaire en 
quaternaire stelsels dan \'indt men tusschen deze en de bijbehoo- 
rende concentratiediagrammen volkomen overeenstemming. 
Uit het voorgaande blijkt dat men de schematische reacties uit 
beide diagramtypen kan atleiden en dat de concentratiediagrammen 
dit voordeel hebben dat zij de reacties ook quantitatief aangeven; 
de schematische reactiediagram men hebben echter het voordeel dat 
zij voor elk ?i-komponentenstelsel in een plat vlak kunnen geteekend 
worden; de concentratiediagrammen liggen echter in eene ruimte 
met « — 1 afmetingen en kunnen voor stelsels met meer dan vier 
komponenien dus moeielijk worden voorgesteld. 
Wij kunnen ook langs andere wegen tot schematische reactie- 
diagrammen komen. 
Wil men de reacties quantitatief kennen, dan moet het concen- 
tratiediagTam bekend zijn. Een dergelijk diagram van een 7^-kom- 
ponentenstelsel wordt echter voorgesteld in eene ruimte met n — 1 
afmetingen en is voor stelsels met 5 en meer komponenten moeielijk 
te teekenen, maar voor ons doel is dit ook onnoodig. Voor de afleiding 
der P, J'-diagrammen is het nl. niet noodig de reacties quantitatief 
te kennen, maar is het voldoende als men deze schematisch kent. 
Wij komen dus tot de volgende vraag : kan men, zonder gebruik 
