1114 
den cirkel een punt teekent. Is deze reactie toevalligerwijze 
dan kan men heide reacties in fig. 1 voor- 
stellen ; men krijgt dan fig. 2. 
Daar in een stelsel van n komponenten -j- 2 monovariante even- 
wicliten optreden, zou men, om deze n-\-2 reacties voor te stellen, 
n-\- 2 diagrammen noodig hebben. Men kan de phasen ten opzichte 
van elkaar echter zulke ligging geven, dat alle reacties in een zelfde 
diagram voorgesteld kunnen worden. 
Nemen wij als voorbeeld een quaternair stelsel met de phasen 
A, B, C, D, E en F. Wij nemen aan dat hierin de reacties: 
A^B + D:^CFE , M + 
B C ^ D:^E A- F , A + B F D:^E + F\. . (55) 
A F:^B ^ C F E en A -\ D + F C ^ e\ 
optreden ; om te zorgen dat deze vergelijkingen niet tegenstrijdig 
zijn, zijn ze ontleend aan tig. 3 (III). 
Wij denken ons in fig. 3 voorloopig alleen den cirkel geteekend 
en hierop de punten E, E^, F en F^ -, de punten E en F nemen 
wij willekeurig. Om nu te onderzoeken waar het punt A moet 
liggen nemen wij de eerste reactie; hieruit blijkt dat A en E aan 
verschillende zijden der lijn FF^ moeten liggen. 
Uit de tweede reactie blijkt dat A en F aan dezelfde zijde der 
lijn EE^ moeten liggen. Het punt A moet dus in fig. 3 op den boog 
FE.^ liggen; wij teekenen dit nu in de figuur en eveneens het punt Hj. 
Om de plaats van liet punt C te bepalen nemen wij weer de 
eerste reactie; hieruit volgt dat C aan dezelfde zijde van de lijn 
F'F'^ moet liggen als het punt E-, punt (7 ligt dus op den boog 
c 
f 
c 
B 
i 
V 
Fig. 4. 
