1116 
eeiie volkomene afbeelding van een P, T'-diagranitj^pe is, zonder dat 
wij in onze bescliouwingen ergens gesproken hebben o\er tempera- 
turen en drukken. Vergelijkt men echter de afleiding van tig. 3 en 
4 uit de reactievergebjkingen 55 met de afleiding van tig. 4 (III) uit 
fig. 3 (III) dan ziet meii dat deze afleiding volkomen dezelfde is. 
Uit deze beschouwingen blijkt dus nogmaals dat een P, 7^-diagram 
kan beschouwd worden als een schematisch reactiediagram van het 
bijbehoorende concentratiediagram. 
De lezer kan nu zelf wel afleiden dat een concentratiediagram 
beschouwd kan worden als eene schematische voorstelling van het 
bijbehoorende P, (Z-diagram. 
[Wordt vervolgd.) 
Leiden, Anorg. Cliem. Lab. 
Mikrobiologie. — De Heer Het.terinck biedt mede namens den Heer 
Dr. T. Folpmers eene mededeeling aan : „ Vorming van hrandig- 
druivenzuur uit appelzuur door balderiën” . 
Van de organische zuren schijnt het appelzuur het gemakkelijkst 
door mikroben te worden ontleed; daarop schijnt het kinazuur te 
volgen, terwijl de overige zuren moeilijker worden afgebroken. 
Het afbreken kan bij luchtafsluiting geschieden door gistings- 
processen, bij luchttoetreding door oxvdatie. Hier zal alleen over de 
oxj^datie gehandeld worden. 
Wat de malaten betreft is de gewone wijze waarop deze geschiedt, 
de volledige omzetting tot water, carbonaat en koolzuur, tot welke 
omzetting zeer vele mikroben aanleiding kunnen geven. Maar onder 
de bakteriën komen een groot aantal soorten voor, die gelijktijdig 
een minder volledige oxjdatie van de malaten bewerken, waarbij 
vooral het brandigdruivenzimr als bijprodukt belangrijk is. De reaktie 
heeft blijkbaar plaats volgens de formule : 
C,H,0, + O = C3H,03 + CO, + H,0 
Appelzuur Brandigdruivenzuur 
of, wat het calcium malaat betreft: 
2 C,H,Ca 03 + O, = C,H,CaO, -f CaCO, + CO, + H,0. 
Met kaliummalaat verloopt de omzetting op dezelfde wijze. 
Als reaktief op het brandigdruivenzuur dient een ferrizout zooals 
ferrichlorid of ferricitraat, dat daarmede een iiitensieve en karakte- 
ristieke oranjegeelkleuring geeft, die bij inwerking van verdund 
zoutzuur eerst in rood overgaat en dan verdwijnt. 
