1118 
brandigdrniveiizuur scliijneji voort te brengen, dit feitelijk toch doen, 
maar slechts als voorbijgaand prodnkt. Tegen deze opvatting moet 
echter het volgende in het midden worden gebracht. Vooreerst, dat 
de aantasting der pyrnvaten moeielijker plaats heeft dan die der 
malaten, waardoor de ophooping en niet de oxjdatie van het pjrn- 
vaat waarschijnlijk wordt. In de tweede plaats laat zich door proe- 
ven bewijzen, dat de verdunde ijzeroplossing in de mikrobenhchanien 
naar binnen dringt. Daar nn de oxjdatie van de pjrnvaten, evenals 
die der malaten zeker binnen in de mikroben plaats heeft, zou de 
aanwezigheid van het brandigdrnivenznur tot een kleuring der 
mikroben aanleiding moeten geven, hetgeen echter niet wordt 
waargenomen. 
Bij de aktieve miki-oben wordt de reaktie- veroorzaakt door een 
bepaald gedeelte van het levend protoplasma of zoo men wil door 
een endoenzjm of een endooxjdase, waaraan de naam van malo- 
pjrnvase zon kunnen gegeven worden. Dit bestanddeel behoort tot 
het complex der verschillende endoenzymen, die samen de adern- 
lialingsfnnktie beheerschen; het is daarvan een der genen of faktoren. 
Uit het linksche of gewone en het inaktieve appelznnr ontstaat 
het brandigdruivenziuir met dezelfde gemakkelijkheid; uit het recht- 
sche appelznnr, dat wij aan Professor Blanksma te danken haddeji, 
veel moeielijker. 
De genoemde mikroben, die uit de appelzuren het pjrodruiven- 
ZLinr voortbrengen doen dit eveneens uit het fumaarzuur: 
“1“ = C3H4O3 -|- CO2 
maar niet uit het maleïnzuur. Plierbij gebruikten wij het fumaar- 
zuur als kalkzout, uit het vrije fumaarzuur bereid nadat dit door 
uitwasschen gereinigd was. Malaat was dus in ons fumaraat niet 
aanwezig. 
Dat de ijzerreaktie inderdaad door brandigdruivenzuur wordt 
veroorzaakt bleek uit de volgende waarnemingen ; 
De omzetting van het malaat kan zeer goed geschieden iii een 
sterk geaëreerde knltuurvloeistof, bijv. in een dunne laag in een 
ERLENMEYER-kolf \ an ; 100 leidingswater, 2 caliummalaat, 0.1 cliloor- 
ammonium, 0.02 kaliumfosfaat zonder of met ferricitraat als indikator. 
Infekteert men met B. fluorescens en kultiveert bij 20 a 25 ° C., dan 
kan men na enkele dagen het pjrodruivenzunr met zwavelzuur af- 
destilleeren en in het destillaat niet alleen aan de reuk en door 
ijzerzouten herkennen, maar ook nog aan de beide volgende 
reakties; Met zwaveligznurhydrazin ontstaat een karakteristiek phenyl- 
hydrazon en met ammoniakaal nitroprussidnatrium verkrijgt men 
