1141 
waarbij als aanvangsvoorwaarde geldt : 
E . 
voor ^ — 0 is ; = — , Zj = z=: . . . = 4 — 0. 
r 
Ter oplossing hiervan stellen we op de gebruikelijke wijze : 
ëP^ 
= «2 eP^ 
Verder noemen we 
in = «n eP^ 
E P L 
, 2 ) 
Na substitutie van deze uitdrukkingen in (1) krijgen we de 
homogene vergelijkingen ; 
? «1 -i «2 
«1 + ? «2 + «3 
«2 + ? «3 + «4 
= 0 
= o 
= o 
• (3) 
«,i _2 4- g «n— 1 + «,i = o I 
üt„_ 1 q an = o I 
Opdat de oplossingen van deze vergelijkingen van nul verschillen, is 
het noodig, dat de determinant der coëfficiënten gelijk aan nul is, d.w.z. 
q 1 0 0. . . .0 0 
1 g 1 0 0 
0 1^1 
= 
0 
0 0 . 
1 q 1 
0 1 g 
= o 
(4) 
Stellen we nu 
q — 2 GOS O 
dan kunnen we voor (4) schrijven ‘) ; 
A,, = — o 
Hieraan voldoet 
Ok == 
siv 6 
kjï 
n-\-l 
(5) 
(5a) 
b Zie bijv. : Rayleigh, The theory of sound. Vol. I, pag. 172. De uitdrukking 
(5) voor I n is eenvoudig af te leiden uit goniometrische formules en kan ook af- 
geleid worden uit kettingbreukrelalies. 
