1155 
om vervolgens allengs grooteren diameter aan te nemen. De nitge- 
sneden schijven der bewerkte substantie, hier glimmer, stapelen 
zich binnen het ijzer op en kunnen van tijd tot tijd worden ver- 
wijderd, of loozen zichzelf. 
Deze schijfjes zijn door de bewerking steeds zwak komvormig 
gebogen en aanstonds beschouwde ik dit als oorzaak van het te 
beschrijven glijdingsverschijnsel, dat de glimmer hier in den meest 
idealen; ja, mathematisch zuiveren vorm toont. Van den rand 
uitgaande toonde elk schijfje in strakke, zuiver rechte lijnen, een 
triangulatie, die bewees dat het buigen en daartoe vereischte glijden 
niet isotroop verliep zooals voor een amorphe stof bij deze cirkel- 
vormige inwerking zou geschieden. 
Dit verschijnsel werd reeds overvloedig opgemerkt aan natuurlijke 
kristallen, die blootstonden aan tektonische krachten en is o.a. be- 
schreven door Tschermak (Groth’s Zeitschr. 2 p. 25). Bekend in dit 
opzicht zijn de biotiet-kristallen van Green wood furnace in New-York, 
die dank zij de glijdvlakken naar 405 en 265 een rhomboëdrischen 
habitus bezitten. Voor verdere literatuur kan naar Hintzb’s Handbuch 
verwezen worden. 
Steeds staat één der zijden der triangulaire ribbeling normaal op 
het klino-pinacoid, wat ook bij deze kunstbewerking wordt opgenierkt 
en ik herhaaldelijk controleerde bij verschillende soorten glimmer, 
ook in verband met de oriënteering van het optisch' assenvlak. 
Men verkrijgt dus steeds de ribbeling resp. scheui’en, die beant- 
woorden aan de drukfiguur en diagonaal staan t.o. van de stralen 
der slagfiguur, welke hier absoluut ontbreken. Het laatste is een te 
waardeeren feit, daar doorgaans een slagfiguur tevens drukfiguur 
wordt, en omgekeerd. 
De methode vereischt een glimmerblad van 2 m.m. doorsnede en 
stelt dus zelve paal en perk aan al te illusoire reacties met micros- 
copische blaadjes en microscopische naalden. 
Een perforeerbuis (bolpijp is de technische naam) van 2 c.M. 
doorsnede leverde mij schijfjes, die bij scheef opvallend licht, dit 
verschijnsel voor meerdere personen gelijktijdig toonbaar maakte. 
Men perforeere eerst 3 a 4 keer door carton van 72 daarna 
door het te onderzoeken glimmerblad, dat ter oriënteering van een 
inktstreep werd voorzien en vervolgens weer eenige keeren door carton. 
Daarna verwijdert men het propje uit de perforeerbuis om den stand 
van den glijdingsdriehoek t.o. van het optisch assen vlak vast te stellen. 
De drie zijden van den glijdingsdriehoek zijn doorgaans even goed 
ontwikkeld, zoodat hier minder sprake is van een gidsstraal dan 
bij druk of slagfiguren. 
