1158 
welke formules weinig vereenvoudigd kunnen worden en daarbij 
hun symmetrie verliezen. 
De parameters van deze vlakken zijn, naar uit de vergelijkingen 
volgt, functies van den optischen assenhoek 2 V. Hun stand veran- 
dert dus met dezen assenhoek, wat ook stereometrisch duidelijk wordt. 
Een treffend voorbeeld levert bovengemelde soort kamfer: 
Doorziet men haar kristallen tusschen gekruiste nicols onder steeds 
kleineren hoek met één optische as, zoo wordt het uitdooven meer 
en meer onbepaald en treden tintelende kleuren op (bij parallelle 
verlichting). 
De oorzaak hiervan is het verschil 2 F), — 2Vp der optische assen- 
hoeken voor violet en voor rood, waardoor het trillingsvlak met de 
kleur verandert. 
Dit spiegelt ons een rotatie van het polarisatievlak voor, Avat 
slechts schijnbaar is, daar de draaiingsrichting omkeert bij het om- 
leggen van het praeparaat. 
Men kan het verloopen der uitdoovingsrichting met de golflengte 
nog anders definieeren, Avanneer men n.1. den hoek aangeeft die 
het trillingsvlak maakt met het vlak waarin de c as van het kristal 
wordt gezien, welk vlak voor éénassige kristallen de uitdoovings- 
richting bepaalt. Dit hulp vlak bevat dus de c as, zooAvel als de 
normaal op het slijpvlak. De beenen van den uitdoovingshoek Avor- 
den dan bepaald als de doorsneden Amn het slijpvlak met het hulp- 
vlak en met het trillingsvlak. 
Zijn a, b en c de hoofdbrekingsindices der substantie in de rich- 
tingen X, Y en Z, zoo wordt de uitdoovingshoek <p op het vlak 
« 7 gegeven door : 
ig2(p = 
(sin ^ y- 4cos ^ «cos " /3) - 
X 
X 
sin 2 ycosocos/3 [/ (sin ^ y-4cos “ «cos ^ 
cos^« — cos*/? 
Zijn de indicatrices niet voor alle golflengten gelijkvormig, zoo 
moet ook volgens deze formule de uitdoovingsrichting met de kleur 
verioopen. 
