1179 
Loxoconcha ( 8 , p. 232; 9, p. 530) afkomstig zijn, blijkt ten eerste 
dadelijk uit hunnen eigenaardigen vorm. Deze is min of meer ruit- 
vormig, doordat de bnikrand en de slotrand ongeveer evenwijdig 
zijn en dit tevens liet geval is met den voor- en achterrand. Dit 
laatste wordt gedeeltelijk veroorzaakt, doordat de achterrand boven 
het midden een uitsteeksel heeft. 
Verder hebben beide soorten kleppen, welke tamelijk dunwandig 
zijn, bij elk uiteinde van den slotrand een weinig ontwikkelde tand, 
terwijl de slotrand zelfs bij beide kleppen fijn gekarteld is. 
De slotrand der rechterklep bezit eene groeve en die van de 
linkerklep is scherp. Dezelfde verhouding vind ik ook zeer duidelijk 
bij de vrije randen. 
De grenslijn en de vergroeiingslijn vallen overal samen. De onver- 
takte en ver uit elkaar geplaatste randkanaaltjes zijn duidelijk zichtbaar. 
Op de plaats, waar zich de voorste slottand bevindt, bezitten 
beide kleppen aan den buitenkant een giasachtigen bol vormigen knob- 
bel. De buitenoppervlakte der kleppen bezit tevens eene teekening, 
welke veroorzaakt wordt door kleine kuiltjes.' De afstand tusschen 
deze laatste is verschillend. Soms is hij zoo klein, dat de teekening 
min of meer netvorniig wordt. 
Vooral wat vorm en teekening der schalen betreft, lijkt deze 
Ostracode zooveel op Loxoconcka austraUs Bhady, dat ik haar ook 
tot deze soort meen te moeten rekenen. Toch komt de teekening 
niet geheel overeen met hetgeen Brady daaromtrent vermeldt. Hij 
zegt toch, dat deze aan den buitenkant ,,obscnre]j concentric” is, 
terwijl bij onze resten de kuiltjes duidelijk in concentrische rijen 
geplaatst zijn. Hij vermeldt echier tevens, dat de holten in groeven 
gezeten zijn, zoodat vermoedelijk dit verschil niet bestaat. 
Volgens Muller is deze Ostracode levend aangetrotfen bij Australië, 
Nieuw-Caledonië, Foenafoeti en Ceylon. 
5. LOXOCONCHA AL ATA G. S. Brady. (Fig. 14). 
1868. Loxoconcha alata G. S. Brady, 3, p. 223, t. 14, f. 8 — 13. 
1880. „ • „ G. S. Brady, 5, p. 122, t. 27, f. 6 a-f. 
1910. ,, ,, F. Chapman, 6, p. 435. 
1912. ,, ,, G. W. Müller, 11 , p. 311. 
Slechts ééne rechterklep en ééne linkerklep staan van deze Ostra- 
code tot mijne beschikking. Ze vertoonen echter zooveel overeenkomst 
met die van de vorige Ostracode, dat ze zonder twijfel ook van 
eene Lo,voconchn~&ooY\ afkomstig zijn. 
Vooral de vorm, de teekening en de randen der kleppen gelijken 
76 ^ 
