1184 
ontbreekt. Bijzonder kenmerkend is ook, dat op de zijvlakte van 
beide kleppen achter liet midden ongeveer halverwege den achter- 
rand en iets dichter bij den ventraalrand dan bij den doisaalrand 
een schuin naar achteren gerichte, iets gebogen stekel voorkomt. 
In de beschrijving, welke Bra.dy geeft, wordt idet vermeld, dat 
bij beide kleppen een achterste gedeelte van eene ,,Dorsalrippe” 
( 11 , p. 337j voorkomt, zooals bij de resten van Timor steeds aan- 
wezig is. Vermoedelijk komt deze echter bij de recente vertegen- 
woordigers van deze soort ook voor, daar toch Brady vermeldt, dat 
de dorsaalrand concaaf is, zooals ook in de figuren afgebeeld is. 
Recent is deze Ostracode aangetrotfen op de kust van Australië, 
bij Nienw-Caledonië, in de Chineesche Zee en bij Cejlon. 
9. CYTHERELLA SEMITALIS G. 8 . Brady. (Eig. 15, 16). 
1868. Cytkerella semitalis G. 8. Brady, 2, p. 72, t. 8, f. 23; 24. 
1880. ' „ „ „ 5 , p. 175, t. 44, f. (a— c). 
1912. „ „ G. W. Muller, 11, p. 395. 
Deze Ostracode is alleen vertegenwoordigd door eenige losse kleppen. 
Uit de aanwezigheid van de volgende eigenschappen blijkt, dat 
deze kleppen afkomstig zijn van een Cytherelln-soovi ( 8 , p. 262). De 
kleppen zijn zeer stevig en bezitten eene geringe breedte, die naar 
achteren grooter wordt. De schalen zijn derhalve zijdelings afgeplat 
en van boven gezien wigvormig. Van ter zijde gezien, zijn de 
kleppen eivormig, terwijl ze naar achteren hooger worden. 
Zoowel de linker als de rechter klep bezit op hare randen eene 
groeve. Bij de eerste is zij onduidelijk en van de randen, die deze 
groeve begrenzen, is alleen de binnenste goed waar te nemen, 
terwijl daarentegen bij de rechterklep de buitenste rand het sterkst 
ontwikkeld is. Bij de gesloten schalen moet dus de rechterklep aan 
alle randen buiten de linker uitgestoken hebbeji. De schalen waren 
derhalve ongelijkkleppig. 
De vergroeiingslijn en de grenslijn vallen samen. Ze loopen even- 
wijdig met en op geringen afstand van de randen der kleppen. De 
rand kan aaltjes zijn on vertakt en staan op vrij groote afstanden van 
elkaar. 
Het spierindruksel, dat soms zeer duidelijk is waar te nemen, 
ligt iets vooi' het midden en dichter bij den dorsaalrand dan bij 
den ventraalrand. Het heeft eene ovale gedaante, terwijl de lengte-as 
bijna loodrecht op de lengte-as der schaal staat. Door eene naar 
achteren concave lijn wordt het in twee ongelijke deelen gescheiden. 
Doordat van deze lijn zoowel naar voren als naar achteren dwars- 
