1188 
stroomdichtheid aan lood ontwikkeld wordt, meer dan 1 Volt negatiever 
dan de evenwichtspotentiaal, 2“. is het natrium, met lood gelegeerd, 
veel positiever dan zuiver natrium. Volgens Haber en Sack is de 
potentiaal van een legeering van lood met 4.57(, natrium slechts weinig 
negatiever dan die van lood in natron. Bij een natrium-gehalte van 
meer dan 8“/„ wordt echter de potentiaal veel negatiever. Tn overeen- 
stemming hiermede reageeren synthetisch bereide lood-legeeringen 
met minder dan 8 “/o natrium langzaam met water, terwijl legeeringen 
met meer dan 8 “/o natrium water snel ontleden, waarbij tevens het 
vrij komende lood in de vloeistof verstuift. 
Overigens zijn de kathodeverstnivingen niet kwantitatief onder- 
zocht. Het doel van dit onderzoek was enkele der bestaande leemten 
in onze kennis aan te vullen, in de eerste plaats wat betreft de 
hoeveelheid lood, die onder verschillende omstandigheden verstuift. 
De hierbij verkregen nitkomsten zijn, zooals nader nog zal worden 
aangetoond, met de opvatting van Haber te verklaren. 
2. Werkwijze. Daar nagegaan moest worden op welke wijze de 
hoeveelheid verstoven metaal van de stroomdichtheid afhangt, was 
het noodig de kathode zoo in te richten, dat deze gemakkelijk voor en 
na de proef gewogen kon worden, en dat ze een nauwkeurig be- 
paald oppervlak had. 
Daai’toe werd een stuk eboniet voorzien van een ebonieten schroef- 
deksel. In het deksel was een rond gat van 1.90 cM^ gemaakt met 
schuin afgedraaiden rand. Door een opening in het eboniet ging een 
stevige koperdraad, waarop een koperen plaatje gesoldeerd was. 
Hierop werd een plaatje van het kathode-metaal gebracht, en door 
het schroefdeksel vastgeklemd. 
De koperdraad werd omgebogen, zoodac het kathode-vlak horizontaal 
en naar boven gericht was, en, voorzoover hij door de vloei- 
stof liep, door een overgeschoven caoutchouc slang geïsoleerd. 
In de vloeistof werd voortdurend krachtig geroerd 
door een roerder van Witt, die zich eenige c.M. boven 
de kathode bevond. Dg anode werd gevormd door drie 
graphiet-staven die aan den wand van het bekerglas 
bevestigd waren. Aanvankelijk werd, om kathode- en 
anode-ruimte gescheiden te houden, de kathode in een 
porenzen pot geplaatst. Het bleek echter, dat de uitkom- 
sten zonder porenzen pot dezelfde waren, zoodat deze 
bij de verdere proeven weggelaten werd. 
Bij de uitvoering der bepalingen werd de kathode 
schoongemaakt en gewogen en vervolgens in het bad 
/\ 
\ ( 
Fig. 1. 
