1197 
aan een van zijn ionen, een kataljfische werking op de reaktie 
2H — ^ kunnen toeschrijven. Ook het verschillend gedrag van 
verschillende metalen kan, althans voor een deel, op rekening gesteld 
worden van het bevorderen of vertragen van de vorming van mole- 
kulaire waterstof. 
Wat de tweede voorwaarde betreft, is het duidelijk, dat alleen 
wanneer de atomistische waterstof in het metaal doordringt, er 
verstuiving zal kunnen plaats vinden. Dat er in dit geval echter 
niet steeds verstuiving optreedt, blijkt uit het gedrag van ijzer en 
andere metalen, Charpy en Bonnerot constateerden n.1. dat, bij 
elektroljtische waterstofontwikkeling aan een doosvormige ijzer- 
elektrode, er binnen in de elektrode watei'Stof optrad van een druk 
van meer dan 20 atmosferen. Men zal in dit geval ook moeten 
aannemen, dat de waterstof, die als H in liet metaal dringt, zich 
voor een deel in het metaal in ornzet. De hierdoor ontstane 
spanning is bij het harde ijzer blijkbaar niet in staat het me- 
taal te doen verstuiven. In plaats daarvan diffundeert de waterstof 
door het metaal. Dat er in metalen als ijzer en nikkel, waaraan 
elektrolytiseh waterstof ontwikkeld wordt, spanningen aanwezig zijn 
ten gevolge van de opgeloste waterstof blijkt uit het omkrullen van 
dunne plaatjes van deze metalen bij elektrolyse. Daarbij is steeds 
de kant, waaraan waterstof ontwikkeld wordt, of die de meeste 
waterstof bevat, de bolle kant. 
Amsterdam, December 1915. 
Scheikundig laboratorium der üniversiteit. 
Meteorologie. — De Heer vais der Stok biedt eene mededeeling 
aan van den Heer P. H. GailÉ: „Over het verband tusschen 
veranderingen in de Passaativinden van den Noord- Atlantisc ken 
Oceaan gedurende den zomer en de ivinter temperatuur in Fruropa.” 
(Mede aangeboden door den heer H. Haga.) 
1. In een vroeger onderzoek is aangetoond dat er een verband 
bestaat tusschen de sterkte van den Noordoostpassaat in den Noord- 
Atlantischen Oceaan en de mate waarin eenige natuurverschijnselen 
op hydrographiscli gebied in de Noordelijke zeeën van Europa waar- 
genomen worden. Het bleek dat tusschen oorzaak en gevolg ongeveer 
drie maanden verloopen. 
b C R. 156 (19J3) 394. 
2) Verslagen der Kon. Akad. v. Wetenschappen te Amsterdam 27 Feb. 1915 
p. 1138. ’ 
