J200 
van Golfstroom water en dus warm watei', in het najaar de Euro- 
peesche kust bespoelen en daar de oorzaak worden van de zachte 
winters. 
Welke rol dit warme water vervulde kon toen niet worden 
aangegeven. 
De wijze waarop de resultaten van die stroommetingen tijdig in 
de Oude Wereld bekend moesten worden gemaakt, wordt kort en 
bondig aangegeven met de woorden ; “Ships sail taster than the 
water runs”. Het zal blijken dat de door ons gevolgde werkwijze 
— ofschoon geheel onafhankelijk van — uitgaat van het door 
Sabinü in 1846 aangegeven principe. 
Otto Pettersson en Meinardus hebben aangetoond dat er 
een min of meer duidelijk verband bestaat tusschen den Golfstroom 
en de temperatuur in Zweden en Midden-Enropa. Hun uitgangspunt 
was niet de Golfstroom zelf, maar de watertemperatuur aan de 
Noorsche en IJslandsche kust en op de Faroëi'. Tegen de methode 
ineenen wij te moeten aanvoeren dat de watertein|)eratuur aan een 
kust in hooge mate invloed ondervindt van oplandigen en atlandigen 
wind. 
Meinardus vindt dat het verband het duidelijkst aan den dag treedt 
in Zuid-Zweden en het Zuidelijke en Westelijke Oostzeegebied. 
Uit de watertemperatuur van einde December in de Zee van 
Noorwegen worden door hem gevolgtrekkingen gemaakt omtrent 
de temperatnur van de volgende wintermaanden in Europa. Zonder 
in details af te dalen is het niet mogelijk verder op deze grondige 
studies in te gaan. 
Hann ®) toonde de wisselwerking aan tusschen het weder van 
Ijsland en dat in Noordwest-Europa. 
Andere onderzoekingen van Meinardus Brennecke en anderen 
houden zich direct of zijdelings met het vraagstuk bezig en het 
blijkt dat het klimaat van Europa in groote mate afhankelijk is 
van de luchtdrukverdeeling over de Noordelijke deelen van den 
Noord-Atlantischen Oceaan en aangrenzende zeeën. 
1 ) Otto Pettersson. Über die Bezieliung zwischen hydrographischen und mete- 
orologischen Phanomenen. Met. Zeitschrift 1896. 
~) Wilhelm Meinardus. Über einige meteorologische Bezieliungen zwischen 
dem Nordatlantischeii Ozean und Europa im Winterhalbjahr. Met. Zeitschrift 1898. 
J. Hann. Die Anomalien der Witterung auf Island in dem Zeitraurn 1851 — 1900 
und deren Iteziehungen zu den gleichzeitigen Witterungsanomalien in Nordwest 
Europa. Sitzungsberichte der Wiener Akademie. Bd. GXIII. Jan. 1904. 
0 Meinardus. Periodische Schwankungen der Eistrift bei Island. Annalen etc. 1906. 
Meinardus, über Schwankungen der Nord-atlantischen Zirkulation und ihre 
Eolgen. Annalen 1904. 
