1212 
Oc»k de richting van den passaat had invloed op den tijd welken 
het schip in het beschouwde gebied doorbracht. 
Het bleek voorloopig nog niet mogelijk, eene zoodanige correctie 
aan te brengen op de zeilschipwaarnemingen, dat ze resnitaten 
opleverden gelijkwaardig met die der altijd even langen tijd in het 
gebied vertoevende stoomschepen ; reden waarom het onderzoek 
werd opgegeven. 
Pliysiologie. — De heer Winkler biedt eene meledeeling aan van 
den heer F. Koels : „De van een valsclie heekenniny uitgaande 
inhibitie”. 
(Mede aangeboden door den Heer Zwaardemaker). 
De volgende mededeeling is ontleend aan de resultaten eener reeks 
onderzoekingen over de phenomenologie der herinnering. De opzet 
van dit onderzoek was gedeeltelijk zoo getroffen, dat prikkels van 
den meest verschillenden aard den proefpersoon werden aangeboden, 
waarbij hij zich op een later tijdstip had te herinneren, wat bij hun 
inprenting had plaats gegrepen. Elke afzonderlijke, individneele 
proef omvatte dns drie stadia; de inprenting, de herinnering, in- 
slnitend de herkenning van den prikkel, en het interval tusschen 
beide iniiggend. Ondanks de aan den proefpersoon gegeven instructie, 
om zoo goed mogelijk gedurende het interval elke voorstelling der 
iiigeprente prikkels te vermijden, gebeurde het niet zelden, dat öf 
met den gegeven prikkel overeenkomende öf van hem afwijkende 
voorstellingen werden gewekt. In het laatste geval bleef gedurende 
het derde stadium herkenning uit; ja, de prikkels wekten zelfs een 
,,conscience de nouveau venu”, een indruk van absolute nieuwheid. 
Het uitblijven eener herkenning, a fortiori het optreden eener zgn. 
,,conscience de nouveau venu”, onder deze omstandigheden, is aller- 
minst vanzelf sprekeiid, want het feit, dat de proefpersoon niet in 
staat blijkt zich een juiste voorstelling van den prikkel te vormen 
sluit herkenning bij een andermaal aanbieden \'an den prikkel niet uit. 
De onderzoekingen, meer in het bijzonder aan de analyse van 
deze regelmatig terugkeerende verschijnselen gewijd, werden gedaan 
in het psychologisch laboratorium te Leuven; de heeren Prof. Dr. 
A. Michottb en G. Papens fungeerden als sujet. 
De prikkels, waarvan wij ons bedienden, bestonden in gekleurde, 
wat hun vorm betreft, eenigszins gecompliceerde figuren zonder zin, 
op kartonnen, groot 10X10 cm., geschilderd. Twaalf zulke figuren 
