1214 
persoon niet a priori weten kon of de prikkel, welke hem ter 
herkenning werd aangeboden, al dan niet tot de ingeprente reeks 
had behoord. 
Op elk sujet zijn 180 proeven genomen; 60 daarvan dienden 
lot controle. 
Wat de teekeningen aangaat, die het sujet gedurende de tweede 
zitting maakte, wij hebben ze, met betrekking tot haar gelijkenis 
met de oorspronkelijke figuren in 3 klassen gegroepeerd; juiste, min 
of meer juiste en foutieve. Kwam een teekening in alle op- 
zichten met de oorspronkelijke figuur overeen, zoo werd zij als juist, 
week zij in détails af (ligging en afmeting der onderdeelen b.v.), 
dan werd zij als min pf meer juist gewaarmerkt. Als foutief beschouw- 
den wij die teekeningen, die wat de hoofdtrekken aangaat, diep- 
gaande verschillen met de ingeprente figuren vertoonden. Het crite- 
rium, waarvan wij ons bij deze onderscheiding bedienden, is niet 
tegen alle kritiek gevrijwaard; het is o.i. echter het eenige, dat 
hier kon worden toegepast. 
Onderstaande tabel doet zien, hoe de teekeningen zich bij onze 
beide sujetten over de 3 klassen verdeelen. Van de reproductie der 
kleuren is daarbij abstractie gemaakt, daar bij onze proeven de 
reproductie-strekkingen voor de kleuren zich niet zoo gemakkelijk 
tot een quantitatieve analyse leenden (oorzaken o.a. : het feit, dat 
de experimentator met den vorm van een onderdeel der figuur 
tevens de kleur toont, het onvermijdelijk uitblijven van de ver- 
melding eener kleur, wanneer een vorm in de teekening vergeten 
wordt, enz.). De percentages zijn berekend op een ba,sis van 100 
teekeningen. 
TABEL I. 
M 
P 
Aantal teekeningen 
71 i 
61 
Juiste „ 
42 ; 
9,8 
Min of meer juiste „ 
16 
8,2 
Foutieve „ 
42 1 
82 
De onderzoekingen op sujet P waren reeds ver gevorderd, toeji 
onze aandacht gevestigd werd op de geheel verschillende wijze, 
waarop de reproducties der tweede zitting de lierkeTining bein- 
vloedden, naar gelang zq op de herinnering steunden of louter 
voortbj'engselen der verbeelding waren. Wij hebben dientengevolge 
