1222 
slechts een onaanzienlijke verlenging heeft ondergaan (0,2 sec.) en 
dat de invloed der tweede inpi-enting op de herkenning ongeveer 
van dezelfde grootte en richting is als die eener foutieve phantasie- 
voorstelling. Van een verkorting van het herkenningsproces \oor 
P is zelfs géén sprake; integendeel, de herkenning der oorspronke- 
lijke figuren schijnt na een tweede inprenting zelfs iets vlotter van 
stapel te loopen. 
Wij zien in den betrekkelijk geringen duur van den herkennings- 
tijd een nieuw bewijs voor de afwezigheid eener merkliare inhibitie 
der tweede inprenting. De groote overeenkomst, welke er daaren- 
boven voor M bestaat tnsschen de hier gegeven tijdswaarden en die, 
bij foutieve phantasie-voorstellingen in het interval \erkregen, ver- 
sterkt het vermoeden, dat de afwezigheid eener merkbare inhibitie 
der tweede inprenting te danken is aan het — door den bijzonderen 
opzet onzer proe\'en — uitblijven eener valsche herkenning bij de 
inprenting der objectief veranderde prikkels. 
CONCLUSIES. 
1. Een geheel of gedeeltelijk foutieve herinneringsvoorstelling van 
een prikkel oefent op diens herkenning op een later oogenblik een 
inhibitie nit, die zich in het optreden van een algeheelen of gedeelte- 
lijken indruk van nieuwheid voor den valschelijk herkenden prikkel 
openbaart. 
2. Bij het optreden eener foutieve phantasie-voorstelling openbaart 
zich de afwezigheid eener valsche herkenning in het nitblijx'en dezer 
inhibitie; de onjuist voorgestelde figuur wordt bij hernieuwde aan- 
bieding in de overgroote meerderheid der gevallen herkend. 
3. Vermoedelijk is in onze proeven het uitblijven eener duidelijk 
merkbare inhibitie op de herkenning van prikkels, die bij hun 
tweede inprenting een objectieve verandering hebben ondergaan, te 
wijten aan de afwezigheid eener valsche herkenning in het interval. 
Anatomie. — De Heer Winkler biedt eene mededeeling aan 
van den Heer H. A. Vkrmeui.en ; „Over den nerrm synipa- 
thicus van huisdieren. 
(Mede aangeboden door den Heer van Rijnbeek). 
Volgens de onderzoekingen van v. n. Broek komen bij alle zoog- 
dieren in den lialssjmpathicus drie gangiia voor ^). Bij dieren waar 
deze drie niet gevonden worden is naar zijne meening het ganglion 
cervicale medium met een van de beide anderen vergroeid; alléén 
bij Echidna komt de versmelting voor met het ganglion cervicale 
b A. J. F. VAN DEN Broek, Untersucbungen über den Ban des sympatischen 
Nervensystems der Sangeliere, Morpliolog. Jahresbuch 1907 u. 1908. 
