1224 
praepareerd tiisschen twee ganglia in. Alle materiaal is onderzocht 
volgens de methode Nissl, dat van paarden ook op het al dan niet 
aanwezig zijn van chromaftin weefsel. 
Equiis. In het proximaal dei’de gedeelte van den halssympathicns 
trof ik, te midden van bundeltjes zenu wvezelen, afzonderlijk gelegen 
gangliencellen aan, dikwerf nabij 
de periferie maar ook wel meer 
centraal, soms eenige cellen ach- 
tereen, benevens een ganglion uit 
± 30 cellen bestaande. In het 
middenstuk nemen de cellen in 
aantal toe, soms zijn 6 — 8 cellen 
achtereen te zien, dan talrijke 
groepjes, uit weinige cellen opge- 
bonwd, achtereen, eenmaal zelfs 
over een lengte van 1.5 cM. In 
het distaai derde gedeelte komen, 
naast talrijke, verspreid liggende 
kleine groepjes. groote celcomplexen 
voor (fig. 1). De gangliencellen 
zijn maximaal 50 p groot, vaak 
plomp of onregelmatig rond van 
vorm met centrale kern, dan meer 
ovaal of eivormig, met de kern 
aan een respect, de stompe pool. 
Zij zijn door een kapsel, uit platte 
cellen opgebouwd, omgeven. Van 
het pars thomcalis zijn door mij 
onderzocht de gedeelten tusschen 
het 3° en 4® en tusschen het 12^ 
en 13“ segment. In het eerstge- 
noemd gedeelte waren zeer krach- 
tige uitstralingen van de 3“ borst- 
knoop in de grensstreng te zien 
en daarnevens vers[)reid liggende 
cellen, ook wel groepjes van 6 — 8 
cellen, in het laatstgenoemd ge- 
deelte afzonderlijk gelegen lang- 
gestrekte ophoopingen van cellen, 
zoowel perifeer als meer centraal. 
In een enkele reeks kon ik 120 
cellen tellen. Van den ner\us 
:i,' • ' 
m 
