1228 
(fig. 7), in het pars sacralis zijn zij veel minder talrijk en dunner 
gezaaid. 
Fig. 7. Ganis familiaris. Nervus sympatliicus, Pars lumbalis. 
Het pars cervicalis trnnci sjmpatliici van het paard is door mij 
herhaaldelijk onderzocht op het al dan niet aanwezig zijn van para- 
ganglien, steeds met negatief resultaat, wel werd allerwcge in de 
gaiigliencellen veel pigment aangetroffen, veelal aan een, soms aan 
beide polen van de cellen opgehoopt. Bij oude dieren waren ook 
constant cellen aanwezig die in verval bleken te zijn en konden 
resten van gedegenereerde cellen worden aaiigetoond. 
Wat betreft het voorkomen van microscopische ganglia in sym- 
pathische zenuwen, hieromtrent zijn meerdere mededeeliugen gedaan. 
Baraboschkin heeft ze gevonden in den nervus vertebralis van den 
mensch, Mannu bij het paard, in den nervus jugularis, een tak 
uit het ganglion cervicale superius, die draden geeft aan IX, X, XI 
en XII. In dezelfde uitvoerige verhandeling beschrijft Mannu een 
ganglion accessorium in den ramus cardiacus inferior van het paard. 
Een gelijke waarneming is door mij gedaan, het betreffende ganglion 
had de grootte van een kleine erwt. 
Het is bekend dat bij alle dieren, op hetgeen als regel wordt aan- 
genomen aangaande het voorkomen, den vorm en de ontwikkeling 
der sympathische ganglia, vele uitzonderingen worden geconstateerd. 
Zeer sprekend wordt dit gedemonstreerd door het onderzoek van 
Baraboschkin hetgeen loopt ovei’ 128 praeparaten van den hals- 
sympathicus van den mensch. Baraboschkin heeft toen gevonden 
52 maal drie, 63 maal vier, 2 maal twee en 10 maal vijf cervicale 
1) W. S. Baraboschkin. Die Anatomie und Topographie des Halsteils der N. 
Sympa'hicns und die Operationen am Sympatliikus bei der Basedovvschen Krank- 
lieit und bei der Epilepsi.;. Doktor Dissertalion der medizin Fakultat zii Moskau 1903. 
A. Mannu. Riclierclie anatomo-comparalive sul Syn:palluco cervicale nei 
Mammiferi, Internationale Monatschrift f'ür Anatomie und Pbysiologie 1913, Bnd. 
XXX, Heft 4/6. 
