1245 
elkaar snijden ontstaan driephasen koëxistenties, en daar waar drie 
gelijknamige oppervlakken samenkomen treedt een vierphasen 
koëxistentie op. 
De P,T,X-ruimtefignur van het nnaire stelsel bestaat uit een aan- 
tal oppervlakken van innerlijk evenwicht, en daar waar een van 
deze oppervlakken een gelijknamig oppervlak van het pseiidobinaire 
stelsel ontmoet, treedt een tweephasen koëxistentie van het unaire 
stelsel op. Zoo snijdt b.v. hel vlak voor de innerlijke vloeistofeven- 
wichten, het vloeistotbppervlak voor de koëxistenlie vloeistof-damp 
in het psendobinaire stelsel. Elk punt van deze snijlijn stelt dus 
voor een vloeistof, die in het unaire stelsel met damp koëxisteert. 
De snijding van het vlak voor de innerlijke dampevenwichten met 
het dampoppervlak voor de koëxistentie vloeistof-damp in het pseudo- 
binaire stelsel levert eveneens een snijlijn, waarvan elk punt een 
damp aangeeft, die in het unairs stelsel met vloeistof koëxisteert. 
Deze damp- en vloeistof-punten van het unaire stelsel liggen bij 
een andere samenstelling, zoodat in de P,T,X-ruimteriguur van het 
nnaire stelsel, het evenwicht tusschen vloeistof en damp wordt aan- 
gegeven door twee lijnen, waarvan de koëxisteerende punten in x- 
waarden verschillen en hetzelfde g^ldt natuurlijk van elk ander 
tweephasen evenwicht in het uiiaire stelsel. 
Het is duidelijk, dat de P,T-projectie het eigenaardige van het 
unaire stelsel juist veibergt, omdat in deze projectie het verschil in 
samenstellitig der koëxisteerende phasen niet lot uiting komen kan, 
en elk lijnenpaar voor tweephasen-koëxistenties zich in deze voor- 
stelling als één lijn projecteert. 
Mijn doel is hier eenige P,X-doorsneden te beschouwen van de 
psendo-binaire P,T,X-i‘uimtevoorstelling, en daarin de plaats van het 
unaire systeem aan te wijzen. 
Om echter de plaats van deze dooi'sneden goed te kunnen bepalen, 
is het niet noodig de ruimtevoorstelling te teekenen, doch kunnen 
wij volstaan met de P,T-proiectie, en dii is dan ook de reden, 
waarom ik thans wil overgaan tot een korte bespreking van deze 
projectie. 
Vooraf zij nog opgemerkt, dat twee gevallen te onderscheiden zijn. 
Ten eerste het geval, dat de pseudokomponenten a en ^ isomeren 
zijn, en ten tweede het geval, dat een polymeer \'an a is. 
In het eerste geval zal de P,T,X-ruimtefiguur een eutectische lijn 
kunnen bezitten, terwijl, zooals ik reeds vroeger heb aangetoond, in 
hef tweede geval een eutectische lijn als regel niet zal optreden. 
