1247 
Waar de dampspanningslijn van het nnaire stelsel KrD, nader 
aangeduid met Lu -j- Gr„, de driephaseu lijn + L -|- Gr ontmoet, 
daar is het nnaire stolpimt bereikt. Dit geschiedt 
bij D; in dit tripelpuiit treden dan twee nieuwe innerlijke even- 
wichtslijnen van het nnaire stelsel op, de smeltlijn DE, nader aan- 
geduid met Sn^ + Gn, en de snblimatielijn DA', waar -|- Gtu 
koëxisteeren. In het punt B ontmoet in deze teekenitig de snbli- 
matielijn de driepliasenlijn -j- G van het psendobinaire 
stelseb hetgeen zeggen wil, dat hier is ondersteld, dat een over- 
gangspunt onder den dampdrnk optreedt. Van dit tripelpnnt gaan 
daarom in het nnaire stelsel belialx e de subliitiatielijn Si,^ -|- Gu nog 
twee andere lijnen van innerlijk evenwicht uit, n.1. de snblimatielijn 
van de nieuwe modificatie AB voor de koëxistentie Sa^ -j- Gu, en 
de overgangslijn BC voor 
Daar waar de rnetastabiele verlengden van de dampspanningslijn 
Lu Gu en van de driepliasenlijn -j- L -{- G elkaar ontmoeten, 
treedt het rnetastabiele smeltpunt onder den dampdrnk op. Dit heeft 
plaats in D' ; van dit tripelpnnt moeten nu natuurlijk nog twee 
andere rnetastabiele innerlijke evenwiciitslijnen van het nnaire stelsel 
nitgaan n.1. de rnetastabiele smeltlijn D'E' voor de koëxistentie 
Su^ -j- L„, en de snblimatielijn van de eerste vaste modificatie D'A, 
die tot het punt B metastabiel is, en betrekking heeft op de koëxis- 
tentie Si/ -4- Gu- 
Dat hier in deze P,T-projectie de theorie der allotropie is toege- 
past blijkt nu daaruit, dat de vier driephasenlijnen, die in het 
psendobinaire stelsel in het quadrupelpunt e^ samen komen, aangeduid 
zijn met Sa^^j+L-l- G, S^j^^-j-L-j-G, en 
waarbij de index M is aangebracht om uitdrukkelijk aan te geven, 
dat de vaste stof hier uit een memjkristalpliase bestaat. Ware dit 
niet het geval, dan zou deze P,T-projectie geheel overeenstemmen 
met die door Schoevk.rs ') gegeven, maar dan zou zij met de theorie 
der allotropie in strijd zijn. 
De hier besproken P,T-projectie is zonder meer voor een toelich- 
ting van de theorie uiterst weinig geschikt, omdat zij, zooals ik reeds 
opmerkte, den belangrijksten factor, het verschil in samenstelling der 
verschillende phasen, geheel verbergt. Deze figuur zal hier dan ook 
alleen worden benut om aan te ge\en, welke P,X- doorsneden der 
ruimtefiguLir worden beschouwd. 
b Dissertatie Amsterdam 1907. 
