1248 
3. (P,X)T-doorsneden der raimtejiyuur. 
De (P,X)T-üüOi-sneden zijn natuurlijk evenals de (T,X)p-doorsneden 
al' te leiden uit de S,x lijnen. Het eenige verschil, dat thans optreedt 
is dit, dat uit de verg. 
tZ ^ = — 1] dT 4- vdp 
volgt, dat 
eu dat dus, bij konstanten druk, de ^-lijnen bij teinperatuurver- 
hooging dalen, wanneer althans positief is, terwijl 
hetgeen zegt, dat bij konstante tempei'atnur de ^-lijnen bij druks- 
verhooging stijgen. 
Daar men echter bij de atleiding slechts met de rehiüeoe ver- 
schuiving der ^-lijnen te maken heeft, is dit van ondergeschikt 
belang en behoeven wij op de thermodynamische atleiding der 
(P,X)T-doorsneden ]iiet afzonderlijk in te gaan. 
Helangrijker is de vi'aag, wat de gedaante zal zijn van de innerlijke 
evenwichtslijnen van het unaire stelsel in de P,X-doorsnede. 
Wij kunnen dan opmerken, dat deze \’erschniving volgens de 
formule van Planck : 
dlnK hv 
dp RT 
door het teeken van L v zal wOrden bepaald. 
Nu hebben wij hier ondersteld, dat de pseudokomponenten isomeren 
zijn, hetgeen natuurlijk met zich mede brengt, dat de P,X-iijn voor 
het innerlijke gasevenwicht vertikaal loopt. Voor de lijnen, die 
betrekking hebben op het innerlijk evenwicht in de vloeistof- en in 
de vaste phase geldt dit echter niet, omdat de b-waarden uit de toe- 
standsvergelijking van VAN DER Waals, voor isomeren, over het alge- 
meen niet gelijk zijn. In de hier volgende figuren zijn de P,X-lijnen 
van het unaire stelsel echter in alle phasen eenvoudig keidslinlve wexn- 
caal geteekend. 
Allereerst zullen wij thans beschouwen de P,X-doorsnede hij de 
temperatuur tj. Met dunnere lijnen is hier weer aangegeven de pseu- 
dobinaire figuur en met zware lijnen de unaire figiiui-. 
De lijn G,, geeft aan het innerlijk evenwicht in de gasphase. 
Bij Gu ontmoet deze lijn de damplijn aG van het pseudobiiiaire 
