1259 
voor de driikverschnivingen van die van Bilham^) wat betreft het 
vonkenspectrnm, en van die van Duffield^) voor zoover deze op het 
boogspectrnm betrekking hebben. 
Laatstgenoemde onderzoeker heeft reeds in zijne geciteerde ver- 
handeling eene vergelijking gemaakt tusschen zijne waarnemingen 
en die van Bilham en dit deed jnist bij mij de vraag opkomen, met 
welke van de waarnemingsreeksen het waargenomen ZEEMAN-etfect 
het meest zon overeenstemmen, en of er wellicht in dit spectrum 
een nauwer verband mocht zijn te vinden. 
Dat er geen rechtstreeksche verhouding tusschen de beide effecten 
aanwezig is, is uit het waarnemingsmateriaal terstond te zien. 
Men kan echter groote groepen van lijnen sameinatten en nagaan 
of van deze groepen iets is op te merken. Daar de meeste lijnen, 
die voor het onderzoek in aanmerking komen, in het magnetische 
veld tripletten leveren en er sleclits enkele (piadruplets en sextuplets 
onder zijn, is een groepindeeling naar de magnetische splitsing niet 
goed mogelijk. 
Het verschillend gedrag van de lijnen bij drukvermeerdering doet 
echter eene indeeling in groepen aan de hand. In overeenstemming 
met Gale en Adams“) zullen we onderscheiden: 
Groep I. Lijnen, die symmetrisch orakeeren. 
Groep 11. Lijnen, die asymmetrisch omkeeren. 
Groep III. Lijnen, die onder druk helder en fijn blijven. 
Groep IV. Lijnen, die onder druk helder en symmetrisch blijven, 
doch zich verwijden en diffuus worden. 
Groep V. Lijnen, die onder druk helder blijven, maar zich asym- 
metrisch verwijden naar de roode zijde van het 
spectrum. 
Bij deze indeeling in groepen, zullen alle lijnen worden opgeno- 
men, waarvan Bilham heeft bepaald de groep, waarin zij thuis 
behooren, daarnaast de intensiteit (I) voor het vonkenspectrnm ; ver- 
volgens het verschil in golflengte tusschen de twee magnetische 
componenten, die J_ krachtlijnen trillen, gemeten in 0.001 A.E. (Z). 
De volgende 4 kolommen bevatten het verschil in golflengte in 
O 
0.001 A.E. per atmosfeer drukvermeerdering en wel de beide eerste, 
(Bj, en Bj) berekend uit de waarnemingen van Bilham bij 5 resp. 
b E. G. Bilham. The Spark Spectra of Nickel ander moderate pressures. Phil. 
Trans 214 A. p. 359. 1914. 
3) W. G. Duffield. A comparison of the Are and Spark Spectra of Nickel pro- 
duced under Pressure. Phil. Mag ^6) 30. p. 385. 1915. 
h H. G. Gale and W. S. Acams. .\n Investigation of the Spectra of Iron and 
Titanium under moderate Pressures, Astroph. J. 35 p, 10. 1912. 
8'J* 
