1277 
ƒ 
udt = 
v+l- 
pSv 
(V. -1 
Sommatie van deze vergelijkingen levert 
= — p-S's -f ^■'Q. 
Door V groot te nemen, nemen de termen van het rechterlid 
onbepaald toe, terwijl het linkerlid, dat uit slechts twee termen 
bestaat, niet zal toenemen. Wij kannen v das zoo groot kiezen, dat 
het linkerlid verwaarloosd kan worden. Dan wordt dns, als wij lis, 
de grootheid die wij wenscheii te bepalen, door A voorstellen; 
A = i^Q 
I 1 
= -- 
P P 
■SQ’ = \. 
r 
Dit volgt uit de onderstelling dat de grootheden Q onafhankelijk 
van elkaar zullen zijn. 
Om tot een taxatie van de waarde van het rechterlid te komen, 
gaan wij als volgt te werk ; 
M ^ 
M stelt hierin de massa van het gesuspendeerde deeltje voor; die 
van de moleculen van het medium zullen wij door /n voorstellen, 
jv is de kracht en de ^t-coraponent der kracht, die een bepaald 
molecuul op het deeltje uitoefent. Het iS-teeken heeft betrekking op 
de verschillende moleculen, die gelijktijdig met het deeltje in wissel- 
werking zijn. Stellen wij verder door x, y, z, zf, v, de coördinaten 
en de snelheidscomponenten van het deeltje voor, door x', y' , z' , 
u' , v' , w' die der moleculen, dan hebben wij : 
1 
M = — 2: 
M 
f , öJi. f 
1 d.r 
" ”j+ arr-’Vl 
want 
öa- 
117 
1 
De term — 
M dx 
zal — pu van vergelijking (2) voorstellen, 
terwijl de andere termen samen de grootheid q opleveren. Denkt 
men uitsluitend aan botsingskrachten, dan is gemakkelijk in te zien dat 
ö jïj. 
— steeds negatief zal zijn. Zijn er ook attractiekrachten dan kan 
die grootheid ook een positieve waarde aannemen, maar zal toch 
