J297 
Maar bij aethyleen en iso-amyleen, waar duhhelb inding en optreden — 
zoodat twee koolstoftetraëders met een ribbe aan elkaar liggen in 
plaats van met de hoekpunten — vindt men de Aa/wé? fnndamenteele 
waarde voor C, d.w.z. 1,55. In elke der verbindingen H,C = CH, en 
CH 
zijn er tivee zoodanige tetraëders, welke dus een 
deel van hun uitgebreidheid vrijelijk — zonder beschaduwende ato- 
men of atoomgroepen — aan de aantrekkende (cohaesieve) werking 
naar buiten blootgeven. Voor de andere atomen van iso-amyleen 
blijft C = 0, wijl deze aan alle zijden omringd blijven (enkelbindingen 
in de hoekpunten der tetraëders). 
Bij acetyleen is er een drievoudige binding, d.w.z. de tetraëders 
liggen met een geheel zijvlak aan elkaar, zoodat thans het geheele 
centrale lichaam aan de aantrekkende werking naar buiten is blootge- 
steld. Men vindt dan ook behoorlijk C’ ^ 3,1 als bij de boven 
beschouwde anorganische stoffen. 
Bij C5H5 en zijn homologen heeft men 6 atomen met een dubbel- 
binding, zoodat men hier 6 X heeft. Maar in de aliphatisclie 
substitutiegroepen CHj met enkelvoudige bindingen vindt men weer 
behoorlijk C = 0. Bij Naphtaline met 10 dubbelbindingen heeft men 
ook 10X1.55, terwijl bij Cj'clohexaan niet enkel enkelvoudige bin- 
dingen C alweer = 0 is. 
Uit bovenstaande tabel kan men zien hoe goed de overeenstem- 
ming is tusschen de berekende en de gevonden waarden (bij C^H^, 
CjH^, i-CsHjg o.a. is deze overeenstemming zelfs volledig); alleen 
bij C^Hg en Cyclohexaan bestaat een afwijking van 8 a 9Vo, waar- 
schijnlijk terug te brengen op onnauwkeurig bekende kritische ge- 
gevens. ^) 
De overeenstemming is weder voldoende. Alleen OH^F wijkt op 
gelijke wijze af als bij bk, hetgeen aan onnauwkeurigheid in de 
kritische data kan worden toegeschreven. 
In Aceton is het direct aan O gebonden C-atoom, evenals dat 
der groep COOX bij de samengestelde esters, = 3,1 — in overeen- 
stemming met CO, CO2, CS2 etc. 
h Men wachte er zich voor als maatstaf de afwijkingen in a (berekend en 
gevonden) in gedachten verdubbeld op a zelf over te brengen. Een fout van 30/0 
in ^ a zou natuurlijk een fout geven van 6% in a ; maar dan zou men vergeten 
dat in de formule voor a voorkomt (RTk )^, in die voor a daarentegen RT ^ , 
zoodat een fout in T* onvergroot overgaat op t^a, maar verdubbeld op a. Niet 
de afwijkingen tusschen de waarden van a maar tusschen die van v' a moet men 
dus als maatstaf van nauwkeurigheid beschouwen. Trouwens a is altijd een produkt 
van twee afzonderlijke factoren. En die afzonderlijke factoren komen slechts in 
aanmerking, en zijn vergelijkbaar met de grootheid b. 
