1302 
Wij zullen nu kortelijk de verschillende groepen van stoffen de 
revue laten passeereii, waarbij de weinig scrupuleuze manipulaties 
zullen blijken, waarmede M. uiterst hinderlijke afwijkingen van tot 
300 7ü doet verdwijnen. 
«) Wat de valentielooze erlehjassen betreft, hier gaat natuurlijk de 
regel van M. in het geheel niet op. Want is r = 0, dan zou ook b^('i! = 0 
zijn. Maar dit is den auteur allerminst een bezwaar. Hij neemt 
eenvoudig de formule als geldig aan, en herekent nu eenvoudig 
daaruit de valenties van He etc. Zoo vindt hij voor He v = 0,04 
a 0,07, voor Neon r = 0,32, voor Argon r = l,12 a 1,35, voor 
Kr. r = l,23 en eindelijk voor Xenon r = 1,80 a 1,95 (l.c. p. 339). 
Dei'halve He 72o-''alent, Ne Ar. en Kr. 174 -'''alent, en 
X ten naastenbij bivalent! 
En ten einde deze zonderlinge gebroken valenties (waaronder <7 1) 
te rechtvaardigen, neemt M. aan, dat deze inactieve gassen wel is 
waar valentieloos zijn, maar toch nog twee ,,extra”-valenties bezitten, 
die echter slechts gedeeltelijk werkzaam zijn. De eene dezer twee 
valenties in buitengewonen dienst zou positief, de andere negatief 
zijn, maar slechts bij een gedeelte der aanwezige moleculen zouden 
die valenties — welke zich in gewone omstandigheden neutralizeeren, 
,, gesloten” zijn, of — zooals M. zich uitdrukt — vrij en ,,open” zijn. En 
alleen deze ,,open” valenties brengt de regel van M. tot openbaring 
Zoo zijn bij X 90"/„ der valenties open, bij Kr. circa 65 7o> bij 
Argon GO 7o. bij Ne 16 7 ü 5 t?n eindelijk bij He ongeveer 5 7o (hc. p. 341). 
Na deze vernuftige proeve van verklaring — wij zien kans op 
dergelijke wijze alle tegenstrijdigheden in de gansche Natuur te 
verklaren — kunnen wij gerust den ladder wegtrekken. 
d- De andere elementen. Terwijl bij ons alleen waterstof afwijkt, 
wat \.''a betreft, vindt Mathews bij geen enkel element overeen- 
stemming met zijn ,, regel”. Om echter die regel ook (hans geldig 
te maken, verklaart hij den factor ^ 7 fi 4 bv. bij H.^ 607o onnauw- 
keurig (terwijl deze juist bij H, nagenoeg absoluut nauwkeurig is, 
zijnde A = 0,999); verder- N en O monovalent in N^ en 0^, en chloor 
trivalent in CI 2 . 
y. De anorganische verbindingen. In onze tabel stemmen alle nor- 
male verbindingen (ook CO en NO na correctie van gk — zie bij 
bj^ in § 3) goed overeen. Bij Mathews echter wijken 12 van de 14 
stoffen onzer tabel absoluut af. Sleclits H^Se en SO^ (Se als bivalent, 
stijgen, wanneer men tot ideale stoffen nadert. Maar het doel is bereikt : de waarden 
van ük coïncideeren thans met die van an (Zie de laatste der geciteerde Ver- 
handelingen). 
