1307 
die keten, of wel den weerstand. De uitdrukking voor M kunnen 
we als volgt schrijven 
M ={ M ^ -2 1/,+ M ,) + (I/3 - 2 1+ + i/J + . . . 
. . . + — 2/1/2^^ — 2 + + 1/2/)— 1 — 2 112/;- 
Kiezen we x als onafhankelijk veranderlijke en noemen we de 
verschillen hiervan, die we onderling gelijk nemen, f, dan komt er 
bij ontwikkeling volgens de reeks van Taylor, 
2 l/, + il+ = ^2^ — 2) ' + -- (2^ — 2) 1 + . . . 
' ® 2.'^ ’ (/+ ' ’ d.e ^ 
Voor M verkrijgen we nu 
24 _2 p-‘i j 
+ H- • • • + M , p ^, 
M 
2^—2 p-^d-M^n+i 
2! o dx^ 
Is 5 zeer klein. 
4.^ ^ o dx 
dan mogen we tennaastenbij schrijven 
■21+ 
If = 
P-^ dHiin+l 
1/9 
2p- 
2M 
2p 
0 dx"^ 
en mogen we verder de sommatie door eene integratie vervangen, 
We kunnen nu verschillende gevallen onderscheiden: 
a. We kunnen aannemen, dat de electromotorische kracht, die 
den stroom voor het veld H levert, constant is, en dat de weerstand 
in de keten langzamerhand grooter gemaakt wordt. Is de electro- 
motorische kracht E, de weerstand iv, dan kunnen we het veld 
E 
voorstellen door B = f. — . In dit geval is voor de veranderlijke x 
de weerstand u; in de plaats te stellen en voor de grootheid § 
toeneming to van den weerstand. Nu is 
de 
l/2„+l 
Hieruit volgt 
H"- 
2«+l 
- \ = mi 1 — 
f.ÏE 
«+1 _ 
2mld 
dw-2n-\-\ 
terwijl de hoogere afgeleiden nul worden, zoodat we verkrijgen 
2mld 
{p — 1) co — m — 
mB 
2p—l 
2m]div^ 
f ' f . E^ E . 
Nemen we nu aan, dat H^p slechts zeer weinig grooter is dan h, 
zoodat we mogen stellen H‘ip = h, dan komt er ten slotte, wanneer 
we in aanmerking nemen, dat co klein is t.o.v. de in aanmerking 
komende weerstanden, 
Aco 
M = m 
Hao. 
[1 + + 
Er blijft dus eene magnetisatie in positieven zin over, die des te 
kleiner is, naarmate de weerstandsveranderingen vi kleiner zijn. 
84 * 
