1311 
Is hieraan niet meer voldaan, dan blijft er van den in negatieven 
zin omgeslagen kegel na stroomwisseling een kegelmantel staan, die 
niet mede in positieven zin wordt omgeslagen, aangezien de mag- 
netische kracht daartoe te klein is. 
Stellen we ons, om dit nader te beschouwen, b.v. voor, dat de 
spanning van den wisselstroom constant blijft, doch dat de weerstand 
langzamerhand toeneemt. We kunnen dan stellen H-- 
f.E 
de weerstand lo (waarin de inductieve weerstand begrepen is) telkens 
met het bedrag tu toeneemt. Dan is algemeen 
f-E 
ƒ. E. O) 
102,1-^1 W2n + OJ 
Deze verschillen worden 
derhalve 1 — , 
'l^2n (^f2« + n>) 
derhalve steeds kleiner. De zooeven genoemde voorwaarde is nu 
<2g„. 
«^2?; (M’2n + ) 
Laat nu JI„ zoo klein zijn, dat aanvankelijk aan deze voorwaarde 
f . E ■ ID 
niet voldaan is; daartoe moet derhalve zijn O 
'' {w,-hw){w, + 2uj}^ 
of, tennaastenbij, wanneer de stappen co klein zijn, vergeleken met 
den weerstand ze, , O , waarvoor ook geschreven kan 
worden — ^ -= 7 ^ . Is hieraan voldaan, dan zal in den beginne telkens 
een deel van den in negatieven zin omgeslagen kegel blijven staan. 
Vanaf eene zekere grens echter zal aan de voorw^aarde 
“ < 2 //. 
W2n ('W2n + Oj) 
worden voldaan, en vandaar af zal de geheele kegel, zooals we zagen 
in positieven zin gemagnetiseerd blijven. Wegens de kleinheid van to 
f.E.oi 
kunnen we deze grensvoorwaarde schrijven O De grens zal 
W 2n 
liggen bij den weerstand, waarvoor ^ — =25),, hetgeen geeft 
'f .E.gy 
2/y„ 
. Zij lÜ2p < 10^ < ?C 27 -t-l ^ 
De resulteerende magnetisatie wordt nu 
- 2 J/, + 2 il/3 - . . . — 2 M2, + 2 iI/2^+1. 
Nu is, aangezien W 2 n = w^ -f (2n— 1) to, -f 2nu), 
f-E „ f.E 
H2n = 
-j- (-n — 1) Oi 
Ii2n+\ 
-p 2rno 
