138 ] 
Jk stel deze feiten voorop, omdat zij mij er toe brengen om mij 
aan te sluiten bij een poging tot verklaring dezer misvormingen, 
reeks, die reeds door Kundrat naar den voorgrond is gebracht. 
Er zijn zeer verschillende pogingen gedaan om de wording dezer 
monstra te verklaren. Men kan die pogingen in twee - groepen rang- 
schikken. 
In de eerste groep belmoren die, welke de verklaring zoeken in 
een tekort aan kiem materiaal. 
Bestond er een zich ontwikkelend embiyo met een tekort aan kiem- 
materiaal aan het medio-ventrale einde van zijn voorpool, dan 
zon het medio-ventrale einde van hersenen (arhinencephalie) en 
schedel zich niet of onvoldoende ontwikkelen. Dan zullen de zijde- 
lings geplaatste oogblazen nader bijeenkomen, eventueel zelfs (hun 
mediale gedeelten niet ontwikkelend) versmelten. 
Deze meening geeft dus wel i'ekenschap van de frontale ai’hi- 
nencephalie en het ontbreken der sagittale scheiding aan de fron- 
tale pool der hemispheer. Ook geeft zij rekenschap van de gradueele 
reeks der monstra van cebocephalie af, tot aan complete cyclopie toe. 
Het rnoeilijkste voor dien gedachtengang is, den dorsalen zak bevre- 
digend te verklaren. Want al is het wel aannemelijk, dat secundaire 
hydrocephalus zicli, gelijk zoo dikwerf, voegt bij ontwikkelingsfouten 
der hersenen, dan is hydrocephalus in dezen vorm toch een zeer 
bizonder iets, en moet verlangd worden dat men verstaanbaar maakt, 
waarom die hydrocephalus juist (en soms nitsluitend) het dak van 
den 3^®" ventrikel voorwelft. 
Een soortgelijke opvatting der cyclopie zou niet eens een tijds- 
bepaling voor het ontstaan er van behoeven. Van den beginne af is 
er het kiemmateriaal niet en ontbreken dus de ontwikkelingstendenzen 
om hel medio-ventrale frontale poolgedeelte van het embryo te vormen. 
Deze poging tot verklaring vindt het meest steun bij hen, die de 
hoop koesteren, dat de studie van soortgelijke monstra eenig licht 
zal werpen op de ontwikkelingsgeschiedenis der hersenen. 
Zij voelen bizonder weinig neiging, om in teratologische vraag- 
stukken ook pathologische momenten te doen meespreken en gaan 
deze medewerking zoo lang mogelijk uit den weg. 
De tweede groep van pogingen tot verklaring laat de inwerking 
van 'pathologische momenten toe, maar hun verdedigers gaan dan 
nog zeer verschillende wegen. 
Het zich ontwikkelend embryo kan in een zeer vroeg stadium 
bijv. als de oogblazen pas zijn aangelegd en het oorspronkelijke 
telencephalon nog niet is gedeeld, door uitwendige omstandigheden, 
het medio-venti’aal aanwezige materiaal voor den fron talen pool ver- 
