1385 
Eveneens illustreert het, dat de 
blazen, die door een defect in 
Fig. 3. Dorsale vlakte der hersenen van 
een menschelijken cycloop (diopbthalmos 
monorbitaris). 
a. Hersenmassa, b. 3*^*? ventrikeldak. c. 
vergroeiing met de dura mater. d. toegang 
tot de holte van den zak. 
zijdelings gelegen oogsteelen en oog- 
de middellijn ongedeerd blijven, of 
Fig. 4. Ventrale vlakte der hersenen van 
denzelfden cycloop. 
f.b.m. = fissura baso-medialis. G. olf. post. = 
Gyrus olfactorius posterior. = Insula Reilii. 
N. II. = Nervus opticus. N. III. — Nervus ocu- 
lomotorius. c. m. — corpus mammillare. 
alleen in hun mediale afdeelingen vernietigd worden, tegen elkander 
vallen, respectievelijk versmelten. 
De onder het hersen blaasje gelegen praechordale lagen worden 
eveneens vernield door den . barst, en dat wat later tnsschen wigge- 
been en os frontale zal gevonden worden, ontwikkelt zich niet. De 
oogkuilen naderen elkander of vloeien ineen en de geheele reeks 
van de arhinencephale cebocephalie af tot de complete cyclopie 
toe wordt verstaanbaar. ^ 
Toch moet hierbij in aanmerking genomen worden, dat de om \’ang 
zoowel als de plaats van den medio-basalen frontalen barst en waar- 
schijnlijk ook het tijdstip waarop hij ontstaat, binnen zekere grenzen 
varieeren kunnen. Vooreerst zijn omvang. Zeer kleine, streng mediaal 
geplaatste barsten zullen altijd frontale arhinencephalie veroorzaken, 
maar het verlies in de middellijn van de latere praechordale basale 
beenstukken, behoeft maar zeer gering te zijn. Van zijn omvang zal 
de plaats afhangen, die het toekomstig monstrum in de reeks tusschen 
arhinencephalie en cyclopia completa inneemt. 
Van nog grooter gewicht is echter de plaats van den barst, of wil 
men liever, de richtingslijn volgens welke het hersenblaasje breekt. 
Want daardoor worden eenige détails begrijpelijk, die volgens de 
