J386 
andere bovengenoemde verklaringsproeven, niet zoo goed verstaan- 
baar zijn. 
Het maakt voor de toekomst van liet embryo en zijn morpho- 
logische ontwikkeling een groot verschil of de barst een weinig 
meer of minder ver frontaal waarts door den medio-ventralen blaasjes- 
wand heengaat, of hij precies in de middellijn of wel een weinig 
ter zijde gaat. Niet onwaarschijnlijk is het zelfs, dat bij menschen 
plaats en richting van den barst, met het terminatie-tijdstip tot op 
zekere hoogte samenhangen. 
Het is niet noodzakelijk, -dat de barst frontaal van de plaats waar 
de chiasma-krnising zich ontwikkelen zal den medio-ventralen blaas- 
jeswand doorbreekt, al is dan ook de meest veelvuldig voorkomende 
vorm van cyclopie, de cyclopia incompleta, waarbij behalve de 
eindplaat ook de mediale helft der oogblaas wordt vernield en de 
oogsteelen later als twee nervi optici aan het uit twee halve oog- 
blazen opgebouwde, volontwikkelde oog worden aangetrotfen. Denkt 
men zich den barst iets meer distaai, bv. gaat hij door de plaats 
waar later het chiasma zal komen en vernielt hij het proximale 
deel van een of van beide oogsteelen, dan is er geen reden waarom 
zich — gegeven de ontwikkelingstendenz der geïsoleerde deelen 
(men denke aan de zelfstandig ontwikkelde oogen van den anence- 
phalns) — niet de oogblazen afzonderlijk zonden ontwikkelen. 
Maar de in zulke gevallen wel meestal tot één zenuw vereenigde 
nervi optici eindigen dan blind, terwijl er noch een chiasma, noch 
een corpus mammillare wordt gevonden (bv. in het door Davidson 
Black beschreven geval).’ 
Misschien is het daarbij van groot gewicht, hoe de relatieve 
groeiverhoudingen zijn tusschen den ventraleu wand van het hersen- 
blaasje en de daaronder liggende lagen. In dat opzicht schenen mij 
de hersenen der beide kalfscyclopen belangrijk. 
Zij verschilden in hoofdzaak niet vaïi die der menschelijke cyclopen 
door mij onderzocht. Maar belangrijk is het verschil der détails. 
Bij de eene in fig. 5 en 6 afgebeeld ziet men aan de dorsale 
oppervlakte (fig. 5) weder den zak ih). De blaas is geopend (bij d) 
en teil deele teruggeslagen (6). Zij is vergroeid met de dura mater 
(in c) en deze is eveneens teruggeslagen over het cerebellum. Ook 
hier zijn twee hemisphaeren in hun frontale einde samenhangend en 
daar ongedeeld. 
Aan de ventrale vlakte is in het been een groot defect, door een 
vlies van de hersenen gescheiden. De ventrale hersen vlakte bezit 
onder dit vlies de baso-mediale fissure (f. b. m.) die begrensd wordt 
door den gyrus olfactorius posterior, welke gelijk mikroscopische 
