14J 2 
grafische projektie’s zijn, in verbeterden vorm, tlians hier ter ver- 
gelijking )iog eens weergegeven, en wel in lig. 1, 3 en 6 op Plaat IV. 
Van de Rönfgenbeelden van strontianiet en witkeriet, konden alleen 
de niet geheel gecentreerde t)eelden van plaatjes, parallel aan (001) 
worden gereproduceerd (tig. 2 en 3 op Plaat I), en van strontianiet 
ook dat parallel (100); zie tig. 1 op Plaat I. Daarentegen leverde 
de cerussiet de prachtige, vlekkenrijke buigingsbeelden op, welke in 
tig. 4 op Plaat 1, en fig. 5 en 6 op Plaat II zijn weergegeven; het 
laatste beeld is ietwat gestoord^). Van alle deze mineralen zijn echter 
de bruikbare beelden op Plaat IV in stereografische projektie weer- 
gegeven, zoodat eene onmiddellijke vergelijking voor de overeen- 
komstige kristalsneden tei-stond mogelijk wordt. (Zie fig. 1 tot 9, 
op Plaat IV). 
De overeenkomst in algemeenen bouw \'an homologe, beelden is 
onloochenbaar, ook al verschilt die bouw in details niet onaanzienlijk. 
Die analogie is ongetwijfeld een belangrijk ai'gnment ten gunste van 
de i-eeds sedert lang door de kristallografen vermoede globale 
overeenstemming van den ruimtelijken bouw der ruimte-netten 
van zulke isomorfe kristalsoorten. De overeenkomst zou in vele ge- 
vallen zeker nog treffender blijken, indien men eene grootere zeker- 
heid had omtrent het juiste symbool, dat aan de zóne-cii-kels, — 
vooral aan die met de grootste en aan die met de kleinste stralen, — 
moet worden toegekend. Wegens de onvolkomenheden in de foto- 
grafische beelden, in de orienteering der kristal[)laatjes, en wegens 
de onzekerheid bij de keuze van den iuisten plaat-afstand A, is dit 
echter niet wel te bereiken, en sluipt er bij de toekenning der indices 
van sommige cirkels ongetwijfeld eene zekere mate van willekeur 
binuen. Men kan echter wel met gerustheid onderstellen, dat zich 
de indices van de ovei-eenkomstige zóne-cirkels bij zulke isomorfe 
kristallen, in ideale omstandigheden, wel geheel zullen dekkeii. 
Zelfs onder die, voor de oudere opvatting der struktuur-anologie 
bij isomorfe ki-istallen gunstigste onderstelling nu, blijft echter toch 
eeii zeer opvallend \erschijnsel bestaan, hetwelk steeds, en bij alle 
door ons onderzochte isomorfe kristalsoorten terugkeei't : nl. het feit, 
dat de intensiteitsverdeeling der homologe vlekhen op de overeenkomstige 
heelden van zulke isomorfe kristallen, bij alle termen der reeks eene 
verschillende is, terwijl ook het aantal der in overeenkomstige zone' s 
verschijnende vlekken, van stof tot stof zéér sterk varieert. 
Bij onderstelling eener analoge struktuur der ruimte-netten nu, 
1) Van Cerussiet parallel (001) bezitten wij thans een beter negatief, waaruit 
blijkt, dat het ongestoorde beeld inderdaad slechts weinig van het hier gepubliceerde 
verschilt; het is echter wat minder intensief. 
