1421 
in mededeeling IV door het symbolische diagram 3 voorgesteld. 
Men kan den eersten der bovengenoemde regels op de volgende 
wijze aantoonen. Wij nemen aan dat een punt Q ^■an een P,T- 
diagram de evenwichten S-^ en voorstelt. Vallen de concentratie- 
gebieden van en samen, dan kan ieder punt binnen dil samen- 
vallend gebied, zoowel het evenwicht als voorstellen ; bij de 
temperatuur en druk, door het punt Q voorgesteld, kan dus de 
omzetting plaats vinden. Daar bij deze omzetting tempera- 
tuur en druk onveranderd blijven, zoo is van beide evenwichten 
/S, en aSj het eene metastabiel ten opzichte van het andere. Bepalen 
wij ons dus tot stabiele toestanden dan volgt dat de concentratie- 
gebieden der evenwichten, die door een punt van een P, 7-diagram 
worden voorgesteld, nooit geheel of gedeeltelijk met elkaar kunnen 
samenvallen. 
Uit het voorgaande blijkt dat dit wel mogelijk is, als men ook 
metastabiele toestanden beschouwt. Neemt men b.v. een punt op het 
metastabiele deel van kurve (_!) in tig. 2 (II) dan stelt dit liet meta- 
stabiele evenwicht (1) = 2345 en de stabiele evenwichten 124, 125 en 
135 voor. In fig. 1 (II) valt vierhoek 2345 met elk der driehoeken 
124, 125 en 135 ten deele samen. 
Wij zullen thans den tw'eeden der bovengenoemde regels aantoonen. 
Wij noemen den druk en temperatuur van het invariante punt 
en die van een punt Q in het P, P-diagram P^ en . Wij 
beschouwen van de in het invariante punt optredende phasen een 
kom pi ex 
X — 4' <*2-^2 b • • * P X „-P2 
en denken ons dit door een punt X van het concentratiediagram 
voorgesteld. Verandert men druk en temperatuur mi van en P„ 
tot P, en 7\ dan gaat het komplex X in een mono- of bivariant 
evenwicht over. Verandert men de samenstelling van het komplex 
X dan kan men twee gevallen onderscheiden nl. het evenwicht aS, 
blijft bestaan of er vormt zich een nieuw evenwicht S^. In het 
eerste geval veranderen echter de verhoudingen der hoeveelheden 
der phasen, waaruit aSj is opgebouwd. 
Wij veranderen nu de samenstelling van het komplex X zoo, dat 
het punt X het geheele concentratiegebied van het invariante punt 
doorloopt; in het punt Q treden dan een of meer evenwichten aSjaSs-.. 
op en kunnen geen andere bestaan. De som der concentratie- 
gebieden van deze evenwichten moet dus gelijk zijn aan het concen- 
tratiegebied van het invariante punt. 
In onze beschouwingen is aangenomen dat de phasen in het 
invai-iante punt en in het punt Q nog dezelfde samenstelling hebben ; 
