1424 
zetting \an een bivariant evenwicht in het daai’op volgende niet 
dii'ect gebeurt, maar dat zich nit het eene bivariante eerst een 
monovariant vormt en nit dit het andere Invariante. Uit deze 
beschouwingen volgen nn dadelijk de bovengenoemde eigenschappen. 
In de verschillende diagrammen ziet men bovengenoemde regels 
bevestigd. Nemen wij bv. een binair stelsel [tig. 2 (1)]. Een pnnt 
X op de lijn A B, tnsschen de pnnten en kan voorstellen 
een der raonovariante even wichten : (Fj = F^ F^ F ^ , (Fj — - F^ F^ F^ 
en {F^) = F^ F^ F^ of een der bivariante evenwichten F^ F^, F^ F^ 
en Fi F 4 . Men ziet dat de velden 12, 13 en 14 in het F, 7-diagram 
alle vakken vnllen ; het veld 12 breidt zich id. over twee vakken 
nit. Ook ziet men . dat geen dezer velden een der knrven (2), (3) 
of t4) bedekt. Laat men dit komplev A" een kringloop beschrijven, 
dan treden dus de omzettingen : 
( 2 ) ^ 13 ^ (4) ^ 12 ^ (3) 14 ^ (2) op. 
Had men een komplex genomen, voorgesteld door een pnnt tusschen 
F 2 en F 3 , dan kon men dit in vier mono- en vier bivariante even- 
wichten om zetten. 
Nemen wij een ternair stelsel, welks concentratiediagram door 
fig. 1 (II) voorgesteld wordt. Neemt men een punt X binnen den 
vijfhoek, gevormd door de snijpunten der diagonalen, dan kan dit 
voorstellen een der monovariante evenwichten (1), (2), (3), (4) en (5) 
of een der bivariante evenwichten 123, 145, 234, 125 en 345. Be- 
schouwt men deze kurven en velden in het i^,7-diagTam, dan ziet 
men de regels weer bevestigd. Bij een kringloop van dit komplex 
treden de omzettingen : 
(1) ^ 345 (2) ^ 1 45 ^ (3) ^ 1 25 ^ (4) J 23 (5) 234 (1) op. 
Uit de afleiding der bovenbesproken eigenschappen blijkt dat deze 
ook dan gelden, als er behalve mono- en divailanle evenwichten, 
ook tri-, tetravariante enz. optreden. Men moet in deze regels in 
plaats van bivariante evenwichten (of velden) lezen : bi , tri-, tetra- 
variante enz. evenwichten (of velden). Het kan nu echter, zooals wij 
verder zullen zien, voorkomen dat er slechts één enkel evenwicht 
optreedt; het aantal monovariante evenwichten is dan natuurlijk 
niet meer gelijk aan het aantal bi-, tri-, tetravariante, enz. Wel 
vult dit eene veld dan toch alle vakken van het 7^ 7-diagram. 
Alvorens deze regels ook voor deze gevallen met enkele voor- 
beelden toe te lichten, zullen wij eerst de tri-, tetravariante, enz. 
velden in een F, 7^-diagram opzoeken. 
Ofschoon in onze F,F-diagraminen alleen de Invariante velden 
