1426 
evenwichten kan voorstellen nl. of een der monovariante (2) = 1345, 
(3) = 1245 en (5) = 1234 of een der bivariante 134 en 145 of het 
trivariante 12. Uit het P, T’-diagram blijkt dat de velden 134, 145 
en 12 alle vakken vullen en dat ze zich niet over een der korven 
(2), (3) of (5) uitbreiden. Bij een kringloop van dit komplex X 
treden dus de omzettingen : 
12 -^(5)-^ 134 ^(2)-^ 145^(3)-» 12 
in deze of omgekeerde volgorde op. 
Valt in tig. 1 (II) het punt A" met een der phasen, b.v. met phase 
5 samen, dan kan dit alleen deze phase 5 en niets anders voor- 
stellen; het tetravariante veld 5 moet in fig. 2 (II) dus alle vakken 
vullen. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor elk der andere velden 
1, 2, 3 en 4. 
Beschouwt men het concentratiediagram van fig. 3 (II) dan ziet 
men dadelijk dat elk der velden 1, 2, 3 en 5 in het bijbehoorende 
P, (T-diagram alle vakken moet vullen. [Men bedeidve dat de lig. 4 
(II) en 6 (II) met elkaar verwisseld moeten worden.] Met liet veld 
4 is dat echter niet het geval. Uit tig. 3 (II) blijkt in welke even- 
wichten de phase 4 zich kan splitsen; uit fig. 4 (II) volgt in welke 
volgorde deze evenwichten bij een kringloop van de phase 4 zullen 
optreden. Men vindt: 
4 ^ 1 2 3 ^ (4) ^ 1 2 5 (3) ^ 4. 
Wij hebben vroeger aangetoond dat met elke eigenschap in een 
P, 7- er eene in het concentratiediagramtjpe overeeid^omt. Dit blijkt 
o.a. ook uit de twee volgende eigenschappen, die wij in deze mede- 
deeling afgeleid hebben ; 
nl. de concentratiegebieden, die door een punt van een P,71-dia- 
gram voorgesteld worden, vullen in het concentratiediagram het 
gelieele gebied en vallen geheel noch gedeeltelijk- samen ; 
de evenwichten, die door een punt van het concentratiediagram 
worden voorgesteld, vullen in het P, 7^-diagram alle vakken en 
vallen geheel noch ten deele samen. 
Wij nemen van het invariante evenwicht 
(PJ = + P3 + . . . + F„+2 
een komplex A" van de samenstelling 
X = F ^ ï' 2 . + • • • + en-|-2 T' „-|-2- 
Wij zullen nu de vraag beantwoorden : als wij dit komplex op 
zulke P en T brengen dat het metastabiel wordt, in welk ander 
evenwicht zal het zich dan omzetten, als (terwijl P en P constant 
blijven) de tnetastabiele toestand in een stabielen overgaat? 
