1427 
Om deze vraag te beantwoorden beschouwen wij in een P,T- 
diagram de kurve {F^) die het evenwiclit {F^) voorstelt ; brengt 
men het kompiex A’ nn op zulke F en 7" dat het metastabiel is, 
dan wordt het door een punt Q op het metasrabiele deel van kurve 
{F^) voorgesteld. Dit punt Q ligt in de bivariante velden, die zich 
over het metastabiele deel van knrve [F^) uitbreiden. Gaat de 
metastabiele toestand nu in een stabielen over, dan moet zich dus 
een der evenwichten vormen, die door deze velden worden voor- 
gesteld. Breidt zich over het metastabiele deel van kurve {F^) slechts 
een enkel veld uit, dan kan het kompiex A" zich ook slechts in 
een enkel evenwicht omzetten ; breiden er zich meer velden over 
nit, dan kunnen er ook meei- evenwichten ontstaan. Welk dezer 
evenwichten zich zal vormen hangt dan af van de samenstelling 
van dit kompiex A. De concentratiegebieden dezer evenwichten 
vullen natuurlijk samen het geheele gebied van het ijivariante punt. 
Wij hebben vroeger (Med. 1) aangetoond dat elk veld, dat zich 
over het stabiele of metastabiele deel eener kurve (A',) uitbreidt, de 
phase F^ bevat; hieruit volgt, dat elk evenwicht, waarin het kom- 
plex X zich kan omzetten, de phase A\ bevat. 
Wij vinden dus: als het evenwicht (A,) bij constante 7^ en T 
uit een metastabielen toestand in een stabielen overgaat, dan vormt 
zich een bivariant evenwicht, waarin steeds de phase A"i optreedt, die 
in het evenwicht (A^J niet aanwezig was. 
Bij deze omzetting vermindert dus het aantal phasen met ééne. 
Dit gebeurt echter niet doordat uit (A^J ééne phase verdwijnt; er 
moeten nl., daar zich tegelijkertijd eene nieuwe phase F^ vormt, 
twee der reeds aanwezige phasen verdwdjnen. 
Wij hebben vroeger gezien dat elk bivariant veld tegelijkertijd 
eenige velden met meer dan twee vrijheden voorstelt ; onder bepaalde 
omstandigheden zal het evenwicht (A'i) zich dus ook in een tri- of 
tetravariant enz. evenwicht kunnen omzetten. Ook deze evenwichten 
bevatten dan altijd de phase F^. 
Wij zullen dezen regel door enkele voorbeelden toelichten; wij 
nemen daartoe eerst een binair stelsel [fig. 2 (1)]. 
Brengt men het evenwicht (A^J op zulke F en T dat het meta- 
stabiel is, dan wordt het voorgesteld door een punt op het meta- 
stabiele deel van kurve (1) in het veld 14. Bij het intreden van den 
stabielen toestand zet fA\) = F^ F^ F ^ zich dus in F^ + A’^ 
om. Er treedt als nieuwe phase dus F^ op, terwijl de phasen 
F^ en F^ verdwijnen. 
Brengt men (A’J op zulke F en T dat het metastabiel is, dan 
wordt het voorgesteld door een pnnt op het metastabiele deel van 
92* 
