1452 
Beschouwt men echtei' niet het veld van een geheelen cirkel- 
vormigen stroomgeleider, maar slechts dat van een boog van bepaalde 
A. JB. 
Fig. 1. 
lengte en doorsnede, waarin een gegeven electrisch vermogen ver- 
bruikt wordt, dan beantwoordt dit ,, specifieke veld” (per watt) aan 
de dubbel-appelvormige kromme van Playfair (Fig. IBf die ook 
voor menig ander attractorisch vraagstuk van belang is: 
sin o», -)- y“~Y — p‘' = 0 . . . (IB) 
Het optimumprofiel, waarmede men eet. par. het ,,laagwattigste” 
veld 'mrkrijgt, bevat lagen volgens deze kromme, zoodanig gewik- 
keld dat de stroomdichtheid omgekeerd evenredig blijft met het 
kwadraat van den parameter Zooals men weet, heeft men aan 
Ma.ywell deze voorschriften voor het wikkelen te danken, die o.a. 
ook bij de pantsergalvanometers zoo goed mogelijk worden gevolgd. 
Zij zullen theoretisch evenzeer voor sterkstroomklossen gelden, die 
duizenden kilowatt \erbruiken. 
Beschouwt men Fig. 1 ook op tweedimensionale wijze, in dier 
voege dat nu de kleine stippen doorsneden van lange rechte stroom- 
geleiders met het vlak van teekening voorstellen, dan vallen de 
beide meetkundige plaatsen samen, en ontaarden tot één cirkel 
(Big. IC): 
Q = p sin tl), -\- y^ — py = 0 ; . . . . (TC) 
de stroomdichtheid zoude hier als j)—^ moeten varieeren. 
Deze drie krommen vormen speciale gevallen van verg. (1), waarin 
de cosinus vervalt, of m.a.w. de exponent = 0 is. Zij belmoren 
