1453 
tot de door Clairaut in 1726 gexonden, door Loria multiplicatrix 
genoemde krommen. Men heeft eene verdienstelijke monographie hier- 
over aan den Belgischen ingenienr de Jans te , danken '), zoodat 
verdere uitwijding overbodig is. Nog dient er op gewezen dat in 
het Bossen A-Laboratorium bij het onderzoek van den weerstand van 
georiënteerde kristallen in een magnetisch velcP) krommen van deze 
soort werden gevonden; Roberts stelde den dwars weerstand (J. op 
de kristalas) van graphiet voor door de op het biovaal gelijkende 
kromme — p'^ sin‘ m ■, terwijl het onderzoek van den longitudi- 
nalen weerstand (| { kristalas) Washbürn tot den cirkel q = p sm oj 
bracht. Ook de krommen, door de Haas voor antimoonkristallen 
gevonden, laten zich vermoedelijk tot deze soort herleiden. 
Beschouwt men thans in plaats van het veld de axiale aantrekking, 
die de cirkelstroom I op een verzadigd ferromagnetisch lichaampje 
üitoefent, dan kan men aantonnen dat deze evenredig is met 
ö.Ó 
= - 6 jzl 
sin^ o» cos a> 
. (//) 
daarentegen voor een onverzadigd magnetisch lichaampje met 
sin'^ O) cos co 

(/IJ) 
Hieruit vindt men de meetkundige plaatsen voor de aantrekking 
(A), de ,, specifieke aantrekking”, d.w.z. de laagwattigste meest eco- 
nomische configuratie [B), alsmede de ook hier samenvallende krom- 
men voor het tweedimensionale geval (C) in bovenbedoelden zin, 
als volgt: voor een verzadigd lichaampje 
= p '^ sin‘‘ (O cos (O. -f — p ‘* ?/■* = 0, . (J/M) 
een qiiadrifolium, sjmmetrisch t.o.v. de x- en _y-as. 
p® =p^ sin (x> cos <o , (x'^ 4" — p^x'^y'^ = 0 , . (UB) 
eveneens vierbladig (Fig. 2), symmetrisch t.o.v. de x- en t/-as. 
^2 — ci cos io . (x^ y^)^ — = 0 , . (II C) 
de gewone lemniscaat, waarvan de bladen in het 1® en 3® kwadrant 
liggen. Voor een onverzadigd lichaampje vindt men daarentegen : 
1) G. DE Jans, Hand. Vlaamsch Nat. en Geneesk. Congres 15 p. 32, Antwerpen 
1910; Arch. der Math. und Phys. (3) 20 p. 131, 1912; les niultiplicatrices de 
Clairaut, Gent 1912. Verg. ook F. Münger, die eiförmigen Kurven, Dissert. Bern 
1894. H. WiELEiTNER, Tlieorie der Kurven höherer Ordnung, 1905 ; Spez. ebene 
Kurven, Leipzig 1908 P. Ernst, Arch. der Math. und Phys. (3) 15 p. 177, 1909. 
W. VoLKMANN, Die beste Gestalt für Galvanoineterspulen, Diss. Berlijn 1910. 
2) D. E. Roberts, deze Versl. 21 p. 221, 1912, Phil. Mag. (6) 26 p. 158, 1913. 
W. J. DE Haas, deze Versl. 22 p. 1110, 1914. G. E, Washbürn, Piss. rerlijnl914; 
Ann. d. Physik 48 p. 236, 1915. 
