1477 
schijnt het lichaamsgewicht in aanmerking te komen. Hoe grooter 
dit bij den aan vang der proef is, hoe langer in het algemeen weer- 
stand geboden wordt aan het optreden der ziekte. 
Nu bewezen is, dat polynenritis gallinariim kan ontstaan onafhan- 
kelijk van de voeding, verliest de vergifthypothese grootendeels haar 
i-eden van bestaan en schijnt de conclusie gewettigd, dat het voedsel, 
al naar zijn samenstelling, de hoofdrol speelt bij \\Qi verhoeden, 
een meer ondergeschikte rol bij het doen onMaan der ziekte, in 
welken geest ik mij bij een vroegere gelegenheid reeds ten aanzien 
\^an de beri-beri heb uitgelaten ^). Hoogstens zou men nog kunnen 
vasthouden aan het denkbeeld eener endogene giftvorming als gevolg 
van gestoorde stofwisseling, welke laatste toch in den hongertoestand 
wel aannemelijk schijnt; het resultaat der doorspoelingsproeven 
intusschen pleit niet voor deze wijze van opvatting van de vergift- 
hypothese. 
Wat den invloed der voeding betreft, blijft er plaats voor de 
meening, dat zij door eenzijdige samenstelling indireht het ontstaan 
van polyneuritis kan bevorderen op de wijze als, naar wij boven 
zagen, door Grijns het eerst is uiteengezet. 
Daarentegen schijnt het niet gewettigd, uit het positieve . resultaat 
der hongerproeven af te leiden, zooals Chamberl.mn c.s. schijnen te 
doen, dat de ziekte niet het gevolg is van partieele, maar van 
algemeene inanitie. Wij beschikken over rechtstreeksche bewijzen 
voor de juistheid der opvatting, dat de polyneuritis na vasten, even- 
als die na eenzijdige voeding, op een partieel tekort berust. In een 
aantal gevallen toch, waarin de hongerdieren, terstond nadat de 
ziekte geconstateerd was geworden, een paar dagen achtereen 8 a 10 
grm. gist kregen, zagen wij de verschijnselen van polyneuritis 
ondanks toenemend gewichtsverlies weder teruggaan. Gist had dus hier 
dezelfde gunstige uitwerking als bij de na vitamine-arme voeding 
ontstane polyneuritis. 
De vraag, hoe men de hongerpolyneuritis en de bij eenzijdige 
voeding optredende polyneuritis met betrekking tot elkander heeft te 
beschouwen, laat zich, voor het geval de voedering niet gedwongen 
is, aldus beantwoorden, dat tengevolge van den, zooals wij reeds 
opmerkten, verdwijnenden eetlust een toestand kan intreden, welke 
nabijkomt aan dien bij gedwongen vasten. Daarin komen beide 
ook met elkander overeen, dat er zich minder regelmatig polyneu- 
ritis uit ontwikkelt dan bij gedwongen eenzijdige voeding, in welk 
1) Ned. Tijdschr. v. geneesk., 1898, I blz. 185. 
