1481 
zetmeel rijkelijk met water wordt aitgewasschen, zoodat het wel 
geacht mag worden zeer arm aan, zoo niet geheel vrij van vitaminen 
te zijn. Immers, naar alles, wat wij van deze stoffen weten, zijn zij 
goed oplosbaar in water. Het door ons gebezigde praeparaat bevatte 
nog wat zetmeel, doch bestond toch. naar het stikstofgehalte berekend, 
voor ongeveer 90 proc. van de droge stof uit eiwit. Twee hennen, 
wegende resp. 1110 en 1960 grm., werden dagelijks gestopt met 
30 — 40 grra. aleuronaat, behalve in de laatste dagen, toen de krop 
zich niet meer regelmatig ontledigde. De eerste vertoonde reeds den 
l?*^" dag de onmiskenbare teekenen der ziekte, met een gewichts- 
verlies van 29.7 proc., de andere pas den 37®” dag, met een gewichts 
verlies van 33.7 proc. De betrekkelijk lange incubatie in het tweede 
geval is weder in verband te brengen met het groote aanvangs- 
gewicht. Maar wat het eerste betreft, kan men moeilijk beweren, 
dat het resultaat minder ongunstig is dan bij voeding met gepelde 
rijst of zetmeel. 
Wellicht het beste argument tegen de o.i. ietwat eenzijdige voor- 
stelling, dat, zooals Funk het uitdrukt, de vitaminen in casu een 
actieve rol spelen bij de koolhydraat-stofwisseling, een rol, welke 
hier veel gewichtiger zou zijn dan bij de omzetting van andere 
voedingsstoffen, leveren de hongerproeven. In den honger .teert het 
lichaam hoofdzakelijk op eigen vet en eiwit, immers de koolhydraat- 
voorraad is al spoedig uitgeput. Het feit nu, dat daarbij polyneuritis 
gallinarurn kan ontstaan, wijst er op, dat het verbruik van protec- 
tieve stoffen grooter kan zijn, dan waarin het in terende vet- en 
spierweefsel vermogen te voorzien, zoodat het organisme niet enkel 
absoluut, maar ook relatief armer daaraan wordt. 
Voorts willen wij nog proeven vermelden, welke beoogden na te 
gaan, of de vermagering, welke veeltijds bij eenzijdige voeding aan 
het uitbreken der ziekte voorafgaat, evenzeer als de ziekte zelve, aan 
een tekort aan bizondere stoffen moet worden toegeschreven, of aan 
een ongunstige verhouding tusschen de hoofdvoedingsstoffen, eiwit, 
vet en koolhydraten. Als eiwit gebruikten wij ovalbnmen ' siccum, 
als vet oleum olivarum, als representant van de koolhydraten gepelde 
rijst of marantha-zetmeel. De olie was te voren met verdunde soda- 
oplossing geschud, het albumen in veel zoutsolutie opgelost, met 
alcohol neergeslagen en weder gedroogd, een en ander om eventueel 
bijgemengde protectieve stoffen zooveel mogelijk te verwijderen. 
De uitkomsten dezer proeven zijn in tabel II verzameld. 
De uitkomsten zijn niet duidelijk sprekend. Terwijl die bij voeding 
met rijst z. m. en met amylum maranthae z. m. goed met elkander 
