1482 
TABEL II. 
Aantal 
hoenders 
Gemidd. 
aanvangs- 
gewicht 
Gemidd. 
gewichts- 
verlies 
Polyneuritis na: 
1 
Dagelijksche voeding (gestopt). 
t 
4 
ISOögrm. 
24.4 proc. 
14— 22gem. 18 d. 
70 grm. gepelde rijst 
5 
1533 
-> 
25.6 
14—23 
„ 17.8 „ 
60 
„ „ „ -j- 10 grm. melksuiker 
4 
1395 
18.3 
„ 
18-19 
„ 18.5 „ 
60 
„ „ „ -j- 10 „ eiwit 
4 
1365 
" 
18.8 
-- 
14-20 
„ 17.5 „ 
60 
„ „ „ + 5 „ ol. oliv. 
5 
1550 
„ 
23.7 
„ 
14—23 
„ 18.8 „ 
70 grm. amyl. maranthae 
3 
1377 
» 
23.5 
„ 
24-25 
„ 24.7 „ 
60 
„ „ „ + 10 grm. eiwit 
3 
1430 
27.4 
- 
23-26 
,, 24.7,, 
60 
1 
„ „ „ -p 5 „ ol oliv 
overeenstemmen — hetgeen eenige vei'wondering moei baren, aan- 
gezien het laatste veel eenzijdiger van samenstelling is — schijnen 
de cijfers verder te leeren, dat bij vervanging van een deel der rijst 
door een ongeveer isodyname hoeveelheid eiwit of vet, de incnbatie- 
dunr ongeveer dezelfde blijft, maar het relatief gewichtsverlies iets 
geringer wordt. Daarentegen heeft dezelfde vervanging bij het amylnm 
weinig invloed op het procentisch gewichtsverlies, maar verlengt zij 
den incnbatieduur. 
In elk geval blijkt, dat de oorzaak van het gewichtsverlies in liet 
incubatietijdperk niet zonder meer en uitsluitend te zoeken is in de 
vet- of eiwitarmoede van de gepelde rijst en het zetmeel. Stellig 
speelt, gelijk reeds werd opgemerkt, een voorname rol de intredende 
stoornis in het mechanisme der spijsvertering, de vertraagde en ten 
slotte geheel opgeheven ontlediging van den krop, en, voorzooveel 
de vrij gevoede dieren betreft, ook het verlies van den eetlust. De 
stoornis in het mechanisme nu kan, zooals vele onderzoekers, evenals 
wij, konden constateeren, opgeheven worden door toevoer van 
rijstzemelen, gist e. a. m. In zooverre is dus de emaciatie indirect 
afhankelijk van een tekort aan antineuritische stoffen. 
Wat eindelijk mogelijke stoornissen in het chemisme der digestie 
betreft, is onze aandacht op het volgende gevallen. Wij vonden bij 
voedering van hoenders met ranwe, gepelde rijst, dat deze van den 
aanvang af gebrekkig verteerd werd. De faeces dezer dieren bleken 
bij microscopisch ondei'zoek veel onveranderd zetmeel te bevatten 
en vertoonden dienovereenkomstig reeds macroscopisch een intensieve 
blauwkleuring met jodium. Dit werd niet beter, wanneer de rijst 
