1484 
Worden deze toegevoerd, dan kan de hongerpolvneuritis, evenals de 
voedingspolynenritis, daardoor tot herstel worden gebracht. 
2. Ook hij de voedingspolyneuritis bestaat er geen direkt oorzakelijk 
verband tusschen de ■ veeltijds daarbij voorkomende inanitie en de 
ontaarding der zenuwen, in dien zin dat de laatste het gevolg zon 
zijn van de eerste. Wèl is tot zekere hoogte het omgekeerde het 
geval. Vermindering van het lichaamsgewicht kan van het begin 
der eenzijdige voeding af plaats grijpen, constant komt zij echter 
alleen voor tegen het uitbreken der ziekte (ais gevolg van motorische 
digestiestoornis) en kan zelfs ondanks de eenzijdige voeding door een 
toeneming in gewicht zijn voorafgegaan. 
Verbetering van het eiwit- en vetgehalte der eenzijdige, tot poly- 
nenritis leidende voeding is slechts van twijïelachtig gunstig effekt 
ten aanzien van den voedingstoestand en den duur der incubatie. 
3. Op grond van het sub 1 gestelde is een zenuwvergift in het 
\ oedsel of een vergift, uit het voedsel in het darmkanaal ontstaande, 
als oorzaak der voedingspolynenritis uit te sluiten, terwijl een zenuw- 
vergift, als product van gestoorde stofwisseling, onwaarschijnlijk is 
te achten. 
4. Het voedsel speelt al naar zijn samenstelling de hoofdrol bij 
het verhoeden, maar een meer ondergeschikte rot bij het verwekken 
der ziekte. 
5. Voeding brengt waarschijnlijk een vermeerderd verbruik van 
antineuritische stoffen door het organisme mede. De voorstelling van 
Braddon en Coopek en van Funk, dat koolhydraten in veel sterker 
mate tot dat verbruik zouden aanleiding geven dan b.v. eiwitstoffen, 
schijnt niet aannemelijk. 
6. De vertering van rauwe gepelde rijst wordt bij hoenders door 
bijmenging van cellulose bij het voedsel bevorderd, daarentegen niet 
door toevoeging van het antineuritisch werkend rijstzemelen-extract. 
Die bijmenging van cellulose kan een gunstigen invloed hebben op 
den voedingstoestand, het uitbreken der ziekte echter wordt er, naar 
het schijnt, eerder door verhaast dan vertraagd. 
7. De conclusies betreffende den invloed, welken bepaalde factoren 
hebben op hef ontstaan of verhoeden van polynenritis gallinarnm, 
zijn, voorzoover zij steunen op een daarbij waargenomen verkorting 
of verlenging van den incubatieduur, alle min of meer aan twijfel 
onderhevig, van wege de groote individueele verschillen, welke de 
proefdieren te dien aanzien ook bij gelijke behandelingswijze ver- 
toon en. 
Utredii, Januari 1916. 
Hygienisdt Instituut der 
Rijks- üniversiteit. 
